นจะอยู่รอดในสภาพอากาศนี้ได้อย่างไร?”ภายในขบวนคาราวาน เด็กหนุ่มกำลังด่าเสียงดัง และคว้ากระติกน้ำของเขาดื่มอย่างเอาเป็นเอาตายไม่ไกลจากชายหนุ่มที่กระหายน้ำ เด็กหนุ่มที่มีเสื้อผ้าเรียบง่ายนั่งอยู่บนม้าขาวพร้อมกับใบหน้าที่ดูสงบราวกับกำลังนอนหลับอยู่เด็กหนุ่มค่อนข้างดูธรรมดาและมีลักษณะที่เหมือนกับคนธรรมดาทั่วไป จากรูปลักษณ์ของเขา ดูเหมือนว่าเขาจะอายุประมาณยี่สิบปีหรือมากกว่านั้นแม้จะเป็นความจริงที่ว่าดวงอาทิตย์ที่แผดเผาอยู่ในท้องฟ้าในขณะนี้ เด็กหนุ่มคนนี้ถูกห่อด้วยเสื้อผ้าอย่างแน่นหนา เสื้อผ้าไม่ได้หนามาก แต่คนปกติยังคงไม่สามารถรับความร้อนในสถานะดังกล่าว ข้อเท็จจริงที่น่าประหลาดใจที่สุดก็คือไม่มีเหงื่อหยดลงมาจากหน้าผากของเด็กหนุ่มเมื่อเปรียบเทียบกับทหารรับจ้างและพ่อค้าในกองคาราวานที่มีเนื้อตัวเปล่า ๆ หรือมีเหงื่อออกมาก ๆ รูปร่างหน้าตาของเด็กคนนี้ดูแปลก แม้ว่าจะมีทหารรับจ้างและพ่อค้าเพียงไม่กี่คนที่ดูอย่างแปลกใจไปที่เขา แต่พวกเขาก็ไม่ได้พยายามคุยกับเขาเด็กหนุ่มคนนี้คือเจี้ยนเฉินเจี้ยนเฉินลืมตาของเขาอย่างช้า ๆ และมองกำแพงเมืองใหญ่ด้านหน้าเขาอย่างเฉยเมย ในช่วง 2 วันที่ผ่านมาบนถนน เขาได้ติดตามคาราวานและในที่สุดก็มาถึงเมืองเวค เจี้ยนเฉินเลือกเมืองเวคเป็นพิเศษเพราะเป็นสถานที่ที่ดีสำหรับการพักอาศัย เขาวางแผนที่จะใช้ชีวิตในเมืองเวคเป็นระยะเวลาหนึ่ง ด้วยวิธีนี้เขาจะสามารถพัฒนาความแข็งแกร่งของเขาใ
