จะตอบสนองได้ มือขวาของเจี้ยนเฉินก็ได้สัมผัสกับฝ่ามือของกันฮ่าวแล้ว สิ่งที่ทุกคนเห็นก็คือตะเกียบของเจี้ยนเฉินแทงลึกผ่านฝ่ามือของกานห่าวได้อย่างง่ายดายราวกับว่ามันเป็นมีดโลหะร้อนตัดผ่านเนย“อ๊าก ! ” ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงจากฝ่ามือของเขาทำให้กันฮ่าวร้องอย่างเจ็บปวดขณะที่ยังจับมือข้างที่บาดเจ็บ เสียงกรีดร้องของเขาดังก้องไปทั่วโรงเตี๊ยม ทำให้ทุกคนได้ยินเสียงเขาอย่างชัดเจนทันทีหลังจากนั้นโรงเตี๊ยมก็เต็มไปด้วยความตกใจ สิ่งที่เกิดขึ้นนั้นแตกต่างจากสิ่งที่พวกเขาคาดหวังไว้มาก ทำให้ทุกคนมองดูเจี้ยนเฉินด้วยความประหลาดใจ อย่างไรก็ตามผู้ที่ฉลาดกว่านี้เล็กน้อยเห็นว่าเจี้ยนเฉินใช้ตะเกียบอันเดียวแทงผ่านมือของกันฮ่าว ใบหน้าของพวกเขาก็เปลี่ยนเป็นด้านชา การมองไปยังเจี้ยนเฉินนั้นเปลี่ยนไปเล็กน้อยเช่นกัน พวกเขาจำนวนไม่น้อยตกตะลึงอย่างแท้จริงหากต้องการใช้ตะเกียบไม้ที่บอบบางเพื่อแทงมือของใครบางคนนั้นต้องใช้ความแข็งแกร่งขนาดไหนกันในการทำเช่นนั้น? อย่างน้อยที่สุดก็ไม่มีใครในโรงเตี๊ยมที่สามารถทำได้ทันทีหลังจากแทงกันฮ่าว ขาขวาของเจี้ยนเฉินก็พุ่งออกมาสัมผัสกับหน้าอกของกันฮ่าว การเตะส่งผลให้ร่างกายที่อ่อนแอของกันฮ่าวลอยออกไป 3 เมตรก่อนที่เขาจะชนเข้ากับโต๊ะและตกลงไปที่พื้นอย่างน่าเวทนาทหารรับจ้างที่นั่งอยู่ที่โต๊ะนั้นลุกออกจากพื้นที่อย่างรวดเร็วเพื่อหลีกเลี่ยงการเข้าไปยุ่งเกี่ยว แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะดูไม่แก่ แต่ความ
