จากับเขาทันที ในขณะเดียวกันทหารรับจ้างก็มอบทองลงในฝ่ามือที่ยื่นออกมาอย่างระมัดระวังยามรักษาการณ์ตรวจสอบสิ่งของอยู่ในมือของเขาอย่างใกล้ชิดก่อนที่จะยิ้มกว้างให้กับพวกเขา พร้อมกับโบกมือของเขาและพูดว่า พวกเจ้าเข้าไปได้ !ในที่สุดกองคาราวานก็ผ่านประตูยักษ์ของป้อมปราการและเข้าสู่อาณาจักรวายุครามหลังจากที่ผ่านเข้ามาในป้อมปราการ เจี้ยนเฉินก็สงบทันที อย่างน้อยที่สุดเขาก็หลบหนีจากอำนาจของสำนักหัวหยุนได้ แม้ว่าพวกเขาจะมีอำนาจที่น่าเกรงขามในอาณาจักรเกอซุนแต่เจี้ยนเฉินก็เชื่อมั่นว่าพลังของพวกเขาก็ไม่ได้แผ่ขยายเข้ามาถึงอาณาจักรวายุครามไม่นานหลังจากที่ผ่านป้อมปราการชายแดนพวกเขาก็เจอเมืองที่เหมาะสม พ่อค้าหยุดพักและทหารรับจ้างก็แยกย้ายกันไปทันที พวกเขาสองคนยังคงป้องกันสินค้าตลาดได้จัดสรรพื้นที่ให้พ่อค้าได้มาพักสินค้า ดังนั้นพ่อค้าจึงได้ทิ้งสินค้าของพวกเขาไว้ที่นั่น เนื่องจากพวกเขามีผู้เชี่ยวชาญที่แข็งแกร่งเพียงไม่กี่คนเพื่อให้มั่นใจว่าสินค้าจะได้รับการคุ้มครอง ทหารรับจ้างจึงไม่จำเป็นต้องกังวลเกี่ยวกับความเป็นไปได้ที่สินค้าจะถูกโจรขโมยตามความจริงแล้ว ไม่มีทหารรับจ้างคนใดกล้าที่จะปล้นสินค้าที่นี่ได้ ไม่อย่างนั้นพวกเขาก็ไม่อาจออกจากประตูเมืองใด ๆ ได้และจะถูกล้อมรอบด้วยทหารรักษาการณ์
อย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินรู้ว่าเขาสามารถใช้พลังเซียนธาตุแสงได้แค่ทางเลือกสุดท้ายเท่านั้น มันจะเป็นการดีกว่าที่จะเก็บมันไว้เป
