ีข้อมูลเกี่ยวกับตัวของเขาหรือที่อยู่ของเขา เราก็ได้รับแน่ ๆ 1,000เหรียญม่วงและหากเขาสามารถจับตัวเขาได้ด้วยข้อมูลที่เราให้ เราก็ได้อีก 4,000 เหรียญม่วง”
“แค่ไม่กี่พันยังไม่เท่าไร หากว่าเราจับเขาได้ด้วยตัวเองและนำไปส่งสำนักหัวหยุนนั่นก็เท่ากับว่าเราได้ถึง 10,000 เหรียญม่วง 10,000 เหรียญม่วง แค่คิดมันก็น่ากลัวเท่าไรแล้ว ข้าไม่เคยแม้กระทั่งเห็นเงินสัก 1 เหรียญม่วงสักครั้งในชีวิตเลยอย่าว่าแต่ 10,000 เหรียญม่วงเลย ! “
…..
เมื่อได้ยินเหล่าพ่อค้าพูดคุยกัน มู่หยุนก็หันไปหาเจี้ยนเฮินและหัวเราะ “ข้าไม่รู้ว่ามันเป็นความผิดประเภทไหนที่เจียงหยางเซียงเทียนทำ สำนักหัวหยุนได้ทุ่มเทเงินเป็นจำนวนมากเพื่อหาตัวเขา แต่นั่นไม่ใช่ข้ออ้างเพื่อตัดสิน คนในภาพนั้นเป็นแค่เซียนขั้นต้นเท่านั้น มันน่าแปลกใจแค่ไหนที่สำนักหัวหยุนถึงได้เกลียดเขามากขนาดนี้? เป็นไปได้ไหมที่เจียงหยางเซียงเทียนคนนี้ไปแอบมองบุตรสาวของผู้นำสำนักอาบน้ำ?”
เมื่อได้ยินมู่หยุนพูด เจี้ยนเฉินก็ทำได้เพียงหัวเราะอย่างเย็นชา เขามองดูมู่หยุนอย่างท้อแท้ “พี่มู่ ข้าอาศัยอยู่ในอาณาจักรเกอซุนมากกว่าสิบปีแล้วและได้ข่าวเกี่ยวกับสำนักหัวหยุนมามาก อย่างไรก็ตามที่ข้าได้ยินเกี่ยวกับบุตรของหัวหน้านิกายคือบุตรชาย ไม่ใช่บุตรสาว ดังนั้นการดูถูกว่าบุตรสาวของเขาถูกถ้ำมองตอนอาบน้ำ นั่นมันเป็นไปไม่ได้.”
มู่หยุนมองอย่างรังเกียจไปที่เจี้ยนเฉิน “เจ้าจะรู้อะไร ใครบอกกันว
