ีแดงที่ลุกเป็นไฟปรากฏอยู่ในมือของเขา และเปล่งประกายสีแดงออกมาเมื่อมันพุ่งไปยังหน้าอกของเจี้ยนเฉิน“ฮึ่ม ! ” เมื่อเห็นแสงกระบี่พุ่งเข้ามา สายตาของเจี้ยนเฉินก็เปล่งประกายออกมาด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้า กระบี่วายุโปรยของเขาปรากฏขึ้นในมือขวาทันที เขาสกัดกั้นการแทงจากกระบี่อีกเล่มไว้ได้เร็วพอ ๆ กับสายฟ้า“ดิ๊ง”เสียงดังที่คมชัดดังขึ้นเมื่อกระบี่ทั้งสองปะทะกัน ปลายกระบี่ของทั้งสองกดทับกันเมื่อเห็นว่ากระบี่ทั้งสองปะทะกันอย่างไร ดวงตาของเฉิงหมิงเซียงก็เบิกกว้างด้วยความตกใจ เขาไม่อยากว่าจะเชื่อว่ามีเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้น แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะเป็นคู่ต่อสู้ของเขา แต่การที่กระบี่สองเล่มบรรจบกันเมื่อนักกระบี่ทั้งคู่แทงออกมาพร้อมกัน มันไม่ใช่สิ่งที่บุคคลทั่วไปสามารถทำได้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพิจารณาถึงความแตกต่างของขนาดระหว่างกระบี่ทั้งสอง และความเร็วที่พวกเขาแทงกระบี่ของพวกเขาไปข้างหน้า และการที่เขาสามารถทำสิ่งดังกล่าวอย่างไร้ที่ตินี่ไม่ใช่สัญญาณของคนอ่อนแอ มันบ่งบอกว่าการควบคุมอาวุธเซียนของบุคคลนั้นทำได้ดีกว่าอาวุธเซียนทั่วไปอย่างไรก็ตามเจี้ยนเฉินเซียนมือใหม่กลับทำเช่นนั้นได้อย่างง่ายดาย สิ่งนี้ทำให้เฉิงหมิงเซียงแทบไม่อยากเชื่อสายตา เขาคิดว่านี่เป็นเรื่องบังเอิญ แต่เมื่อเขาเห็นใบหน้าอันสงบของเจี้ยนเฉิน หัวใจของเขาก็ขจัดความคิดฟุ้งซ่านในทันทีอีกสิ่งหนึ่งที่ทำให้เฉิงหมิงเซียงตกตะลึงคือกระบี่ในมือ
