ิดว่าองค์หญิงเกอหลันนั้นเป็นของเขาแล้ว เพราะว่า ภายในอาณาจักรเกอซุนแล้วนั้น เขาเป็นเพียงคนเดียวเท่านั้นที่เหมาะกับองค์หญิงเช่นนาง ไม่ว่าจะเป็นพื้นฐานทางครอบครัวหรือพรสวรรค์ในการฝึกฝน เฉิงหมิงเซียงไม่ได้ขาดสองสิ่งนี้เลย ด้วยสำนักหัวหยุนของเขา พวกเขามีพลังเกือบที่จะเป็นคู่ต่อสู้ของราชนิกูลของอาณาจักรเกอซุนได้ และภายในสำนักเอง สถานะของเฉิงหมิงเซียงก็ยิ่งใหญ่เหนือกว่าคนอื่นในอดีตที่ผ่านมา เฉิงหมิงเซียงต้องการให้บิดามารดาของเขามาสู่ขอองค์หญิงแต่งงานหลายครั้ง แต่บิดามารดาของเขานั้นต้องการให้เขาจดจ่อในการฝึกฝนมากกว่า พวกเขาไม่ต้องการให้การฝึกฝนถูกรบกวนจากเรื่องผู้หญิงการปฏิเสธของบิดามารดาของเขาที่จะช่วยเขาในการสู่ขอองค์หญิงทำให้เขาไม่พอใจ แต่เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ในใจของเขาแล้ว เฉิงหมิงเซียงได้ตัดสินใจแล้วว่าองค์หญิงเกอหลันนั้นเป็นของเขาและไม่มีใครจะเอานางไปจากเขาได้ เพราะว่าไม่มีใครควรค่ากับองค์หญิงเกอหลันซึ่งทำให้เขารู้สึกปลอดภัยแต่เขาก็ไม่ได้คาดหวังเลยว่าเขาจะพบบางคนในสำนักคากัตที่ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าเขา พรสวรรค์ในการฝึกฝนของเจียงหยาง เซียงเทียนนั้นเกินกว่าที่เขามี และเขายังเอาตำแหน่งที่หนึ่งในด้านอัจฉริยะการฝึกฝนในสำนักคากัตของเขาไปอีก ไม่เพียงแต่เขาจะเอาสิ่งนั้นไป แต่เจียงหยางเซียงเทียนยังเอาคนที่เขารักไปอีก มันทำให้เฉิงหมิงเซียงอดทนมากไปกว่านี้ไม่ได้เด็กหนุ่มที่สู้กับเฉิงหมิงเซียงมองไปที
