ังนั้นแน่นอนว่านางย่อมจะเป็นภาระให้กับพวกเขา เมื่อพวกเขาต่อสู้สัตว์อสูร ในอนาคตพวกเขาจะต้องคอยดูแลนางอีกด้วย
เจียงหยางเซียงเทียน ด้วยเจ้าและเถี่ยต้า ไม่มีสัตว์อสูรตัวในในเขตแดนชั้น 2 นี้จะทำร้ายเจ้าได้ ดังนั้นเจ้าก็พานางไปด้วยเถอะ ลูกศิษย์ควรระวังหลังให้กับอีกคน และนอกจากนี้ จริง ๆ แล้วสำหรับเจ้าทั้งสองนี้ ไม่ควรได้รับการพิจารณาให้ทำการทดสอบอีกต่อไปด้วย หญิงวัยกลางคนหัวเราะ
เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยความโกรธเคือง เนื่องจาก แม้กระทั่งอาจารย์ก็ยัวอยากให้เหลียงเสี่ยวเล่อติดตามพวกเขาไป เขาก็ไม่อาจหาเหตุผลใด ๆ ได้อีก
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะอนุญาต แต่เถี่ยต้าก็ยังไม่พอใจ แต่เขาไม่ได้พูดอะไร หลังจากวันแรกนี้ เขาได้เริ่มเห็นเจี้ยนเฉินเป็นเสาหลักของทีม ไม่ว่าการตัดสินใจของเขาจะถูกหรือไม่ เถี่ยต้าจะไม่คัดค้านมัน เขารู้แก่ใจดีว่าเจี้ยนเฉินนั้นมีกลวิธีและมีประสบการณ์มากในการจัดการกับสัตว์อสูร ซึ่งมันมากกว่าเถี่ยต้า ดังนั้นจึงอาจกล่าวได้ว่า ไม่ว่าจะเกิดอะไรก็ตาม เถี่ยต้าย่อมยอมรับว่าเจี้ยนเฉินถูก
หลังจากที่อาจารย์ทั้งสี่คนจากไป เจี้ยนเฉินและเถี่ยต้าไม่ได้ให้ความสนใจกับเหลียงเสี่ยเล่อ แต่กลับเดินไปที่ศพของหมาป่าสีน้ำเงิน มันมีแกนอสูรมากกว่า 20 ชิ้น พวกเขาไม่กล้าที่จะปล่อยมันทิ้งไว้เช่นนั้น
เพราะแกนอสูรของหมาป่าสีน้ำเงินอยู่ในหัวของพวกมัน เถี่ยต้าและเจี้ยนเฉินกำลังพยายามที่จะหาวิธีที่จะดึงพวกมันออกมา พวกเ