็นเพียงภาพติดตาในอากาศ ขาของเขาเตะเข้าที่หน้าอกของเด็กคนเดิมอีกครั้ง นอกจากนี้ลูกเตะยังลงบนจุดเดิมอย่างไม่ผิดเพี้ยนด้วยท่วงท่าที่สวยงาม
หลังจากที่โดนโจมตีสองครั้งอย่างหนัก การบาดเจ็บนั้นสร้างความทรมานที่ไม่น้อยเลย เมื่อลูกเตะสองครั้งของเจี้ยนเฉินลงบนหน้าอกของลูกศิษย์คนนั้น แม้ว่าเขามีความแข็งแกร่งของพลังเซียนระดับสิบ เขาก็ยังคงได้รับบาดเจ็บร้ายแรง ระลอกคลื่นความเจ็บปวดที่ปล่อยออกมาจากอวัยวะสำคัญภายในร่างกายของเขา เปลี่ยนใบหน้าของเขาให้ซีดขาว ปราณภายในเกิดการติดขัด ทำให้เขาหายใจได้ลำบากมาก ก่อนจะเซถอยกลับและค่อย ๆ ยืนได้อีกครั้ง
เมื่อเห็นเจี้ยนเฉินสามารถส่งเพื่อนที่มีความแข็งแกร่งเทียบเท่ากับตัวเองลงไปกองได้ในพริบตา กลุ่มเด็กหนุ่มนั้นเริ่มหน้าซีด เท้าของเขาที่กำลังจะก้าวไปหาเจี้ยนเฉินก็หยุดลงในทันทีราวกับว่ามีรากงอกออกจากขาของเขา เด็กหนุ่มกลุ่มนั้นไม่กล้าที่จะเคลื่อนเท้าเข้าไป สายตาที่เต็มไปด้วยความระมัดระวังจ้องมองเจี้ยนเฉินราวกับว่าพวกเขาได้สูญเสียความมั่นใจจากเหตุการณ์ก่อนหน้านี้และมันเริ่มที่จะกลายเป็นจริงจัง
เจี้ยนเฉินจ้องมองกลุ่มเด็กหนุ่มอย่างสงบ มุมปากของเขากระตุกขึ้น ส่งเสียงขึ้นจมูก โดยปราศจากคำพูด เขาหันหลังเดินไปทางหอหนังสือ
หลังจากที่เจี้ยนเฉินจากไป เด็กหนุ่มสองคนที่ถูกร่วงไปกองกับพื้น คลานขึ้นมาจากพื้นดินอย่างช้า ๆ ดวงตาที่ราวกับหลุมดำของอสรพิษนั้นจ้องมองด้านหลังของเจี้
