ยังหอหนังสืออีกครั้ง เจียงหยางเซียงเทียน ข้าหวังว่าจะได้พบเจ้าอีกในภายหลัง !
ไม่นานหลังจากนั้น เจี้ยนเฉินนำทางพี่ชายของเขากลับไปที่หอพักของเขาและปิดประตูหลังจากพวกเขาทั้งสองเดินเข้ามาด้านใน ทันใดนั้นเจียงหยางหู่ถามอย่างคนใจร้อน น้องสี่ เจ้าควรจะบอกข้าว่าเจ้าเอาชนะกาดิหยุนได้อย่างไร และเจ้าแข็งแกร่งเช่นนี้ได้อย่างไร! หรือแท้จริงเจ้านั้นไม่ใช่พลังเซียนระดับแปด แต่เจ้าคือเซียน ! ในขณะที่เขาพูด ใบหน้าของเจียงหยางหู่ไม่อาจปกปิดความร้อนใจไว้ได้ เขารอคอยคำตอบด้วยใบหน้าที่ตื่นเต้น
เจี้ยนเฉินส่ายหน้าเบา ๆ ไม่ใช่ พี่ใหญ่ ความแข็งแกร่งของข้านั้นอยู่ไม่ไกลจากระดับเก้า ขณะที่การก้าวสู่ระดับเซียน ข้าเชื่อว่าข้ายังคงห่างไกลจากมันมากนัก
เจียงหยางหู่มองไปที่เขาอย่างมีข้อสงสัย น้องสี่ ถ้าเจ้าบอกว่าเจ้ายังไม่ได้ก้าวถึงระดับเซียน เช่นนั้นแล้วเจ้าเอาชนะกาดิหยุนได้อย่างไร?
เจี้ยนเฉินหัวเราะออกมา แล้วตอบว่า ฮ่า ๆ ข้าเอาชนะกาดิหยุนอย่างไร? พี่ใหญ่ ท่านไม่ได้เห็นการแข่งขันนั้นอย่างชัดเจนหรือ?
ศีรษะของเจียงหยางหู่ก้มลงอย่างหดหู่ ในขณะที่เขาพูดอย่างละอายใจว่า นั่นคือ … เอ้อ … น้องสี่ …ที่จริง ที่จริงแล้วข้าไม่สามารถที่จะเห็นการแข่งขันทั้งหมดอย่างชัดเจน เจ้าช่วยบอกพี่ชายของเจ้าได้หรือไม่ แม้ว่า เจียงหยางหู่ได้เห็นการแข่งขันตั้งแต่ต้นจนจบ แต่ก็มีบางสิ่งบางอย่างที่ไม่สามารถเข้าใจได้ด้วยการมองดูเพียงอย่างเดียว ย
