ระดับสูงเท่านั้นที่จะเข้าไปได้
…..
ในที่สุดเจียงหยางหู่ก็สามารถอธิบายข้อมูลเกี่ยวกับสำนักแห่งนี้ให้เจี้ยนเฉินฟังจนหมด มันก็ดึกมากแล้ว เจียงหยางหู่จึงรีบออกมาจากหอพักของเจี้ยนเฉินและวิ่งกลับไปหอพักของเขาเอง
ในขณะเดียวกันที่ด้านบนสุดของหอคอยที่ตั้งอยู่ในใจกลางของสำนักคากัต รองอาจารย์ใหญ่ไป่เอินยืนอยู่หน้าโต๊ะทำงาน ที่ด้านหน้าของเขาคืออาจารย์ใหญ่ที่เจี้ยนเฉินเคยพบมาก่อน
อาจารย์ใหญ่ของสำนักคากัตยกมือของเขาขึ้นมาลูบเครายาวของเขา เขามองไปที่รองอาจารย์ใหญ่และกล่าวว่า ไป่เอิน เจ้าจะบอกว่าชื่อของลูกศิษย์หน้าใหม่ที่ได้รับชัยชนะในการแข่งขัน เป็นเด็กที่ชื่อว่าเจียงหยาง เซียงเทียน? น้ำเสียงอาจารย์ใหญ่เต็มไปด้วยความประหลาดใจ
ไป่เอินพยักหน้าและกล่าวว่า ใช่ ท่านอาจารย์ใหญ่ ข้าพบว่า เจียงหยาง เซียงเทียน ค่อนข้างโดดเด่น เขาอยู่เพียงระดับแปดของพลังเซียน แต่แล้วกลับสามารถเอาชนะลูกศิษย์ระดับเก้าได้ การโจมตีของเขาไม่เพียงแต่แข็งแกร่งเท่านั้นแต่ยังค่อนข้างคล่องตัวและว่องไว นอกจากนี้ยังดูเหมือนว่าเขาจะมีประสบการณ์ด้านการต่อสู้มากมาย ซึ่งเขาไม่ควรจะมีมัน แม้เถี่ยต้าจะที่มีร่างกายที่ได้รับพลังจากสวรรค์ก็ยังพ่ายแพ้ต่อเจี้ยนเฉินที่ใช้รูปแบบการโจมตีที่เรียบง่ายโดยไม่สามารถตอบโต้ได้ได้ยินเช่นนี้ อาจารย์ใหญ่ขมวดคิ้วของเขาและถามว่า ไป่เอิน สิ่งที่เจ้าพูดเป็นความจริงหรือ? เจียงหยางเซียงเทียนน่าประหลาดใจถึงเพียงนั้
