ือไปตรงไปยังเจียงหยางเค่ออย่างรวดเร็ว กิ่งไม้นั้นทอประกายแสงสีขาวออกมา ปราณกระบี่ที่แข็งแกร่งจำนวนมากที่ออกมาจากกิ่งไม้ ทำให้มันดูราวกับสายฟ้า ด้วยประกายแสงที่งดงาม กิ่งไม้นั้นพุ่งไปยังท้องของเจียงหยางเค่อ
ทันใดนั้นเมื่อตระหนักถึงวิถีของกระบี่และปริมาณของปราณกระบี่จำนวนมากจากกิ่งไม้ ใบหน้าของเจี้ยนเฉินซีดเผือดด้วยความตกใจ และเขาพยายามหยุดกิ่งไม้อย่างลนลาน ถ้าไม่สามารถหยุดกิ่งไม้ได้ ไม่ต้องสงสัยเลยว่า มันจะต้องแทงไปหาเจียงหยางเค่อและฆ่าเขาเป็นแน่ แม้ว่าเขาจะไม่ได้ถูกฆ่าในทันที แต่เจียงหยางเค่อจะได้รับบาดแผลที่อันตรายถึงชีวิต ซึ่งอาจจะก่อให้เกิดหายนะกับเจี้ยนเฉินได้
ทันใดนั้น ก่อนทีมันจะส่งไปถึงท้องของเจียงหยางเค่อ มันเริ่มช้าลง แต่มันก็ยังคงทิ่มแทงไปบริเวณนั้นอยู่ดี แต่ไม่มาก จ้องมองมันหยุด กิ่งไม้ในมือนั้นก็ทะลุเข้าไปยังชั้นผิวหนัง แต่ถ้าเจี้ยนเฉินไม่สามารถควบคุมมันได้? มันจะต้องทะลุผ่านท้องของเจียงหยางเค่ออย่างแน่นอน มันสร้างความหวาดกลัวให้กับเจี้ยนเฉินอย่างไม่สามารถคาดเดาได้
เหงื่อผุดขึ้นบริเวณหน้าผาก เจี้ยนเฉินสังเกตสิ่งเล็ก ๆ เกี่ยวกับการเชื่อมโยงจิตวิญญาณเข้ากับกิ่งไม้ ยืนยันมันอีกครั้งด้วยจิตวิญญาณของเขาที่ซึ่งควบคุมให้มันแทงเข้าไปเพียงชั้นผิวหนังของเจียงหยางเค่อ เจี้ยนเฉินถอนหายใจด้วยความโล่งอก
เมื่อรู้สึกถึงความเจ็บปวดที่เกิดขึ้นจากบริเวณท้องของเขา ช่วยไม่ได้ที่เจียยหยางเค่
