กระทำบางอย่างกับหินศักดิ์สิทธิ์ที่ดูราวกับเวทมนตร์
ทันใดนั้น เจี้ยนเฉินรู้สึกเพียงแค่ชนิดของพลังงานบางอย่างที่พุ่งตรงเข้าสู่แขนของเขา ขณะที่พลังงานอันแปลกประหลาดนั้นเข้าสู่เขา มันก็เข้าไปภายในร่างกายของเขาอย่างเงียบ ๆ โคจรอยู่รอบ ๆ ก่อนจะถูกดึงกลับไปยังหินศักดิ์สิทธิ์
เต๋อชู่จ้องมองหินศักดิ์สิทธิ์ สำหรับการเปลี่ยนสีของมัน หลังจากที่เวลาผ่านไปนาน มันกลับไร้ซึ่งการเปลี่ยนแปลง ไม่มีแม้กระทั่งเฉดสีเดียว อย่างน้อยมันก็ควรปรากฏขึ้นมาสักสีหนึ่ง
“เป็นเช่นนี้ได้อย่างไร หินศักดิ์สิทธิ์ไม่มีปฏิกิริยาสะท้อนกลับ” เป็นเรื่องช่วยไม่ได้ ที่เต๋อชู่จะร้องออกมาอย่างตื่นตระหนก รอยยิ้มของเขาหายไปอย่างช้า ๆ จากนั้นใบหน้าของเขาค่อย ๆ หันใบหน้าของเขาจ้องมองไปยังใบหน้าของเจี้ยนเฉินด้วยสีหน้าที่แปลกไป ต่างก็ไม่มีใครเชื่อว่าเรื่องจะเป็นเช่นนี้
จ้องมองใบหน้าที่ตกตะลึงของเต๋อชู่และหินที่ยังคงเป็นสีขาวนั้น ทุกคนต่างตื่นตระหนก ใบหน้าของทุกคนล้วนแล้วแต่จนปัญญาและเปลี่ยนไปอย่างช้า ๆ พวกเขาต่างก็หันมามองหน้าแล้วก็หันไปมองไปเบื้องหน้า พริบตาเดียว ความน่าสังเวชก็ปรากฏบนใบหน้าของคนส่วนใหญ่ ขณะที่บางคนจ้องมองอย่างสงสาร
ใบหน้าของเจียงหยางป้าแปรเปลี่ยนเป็นน่าเกลียด ขณะเดียวกันไป๋หยุนเทียนมีใบหน้าซีดเผือด ทั้งสองคนต่างก็ไม่อยากเชื่อในสิ่งที่เกิดขึ้น
เต๋อชู่กลืนน้ำลาย กับสิ่งที่ไม่อาจเชื่อได้ แม้แต่ตัวเขาเอง ทันใดนั้น เขาเ
