ซ่อนอยู่และแม้ว่ามันจะเป็นเวลากลางวันพวกเขาก็ไม่ได้แสดงความรู้สึกของการผ่อนคลายในขณะที่เจี้ยนเฉินเดินกลุ่มผู้ฝึกฝน ความเยาว์วัยและเสียงตะโกนดึงดูดความสนใจของเขา มันเป็นกลุ่มเล็ก ๆ ของเด็กอายุ ราว 10 ปีที่ได้รับการสอนการฝึกฝนวิทยายุทธโดยชายวัยกลางคนเจี้ยนเฉินเข้าใจในทันที ว่าศิษย์เหล่านี้เกิดจากครอบครัวในสายตรง ตระกูลเจียงหยางมีถึง 1,000 ครอบครัวรอง แม้ว่าครึ่งหนึ่งในนั้นจะเป็นผู้คุ้มกันและข้ารับใช้ อีกครึ่งหนึ่งนั้นเป็นสมาชิกที่ซึ่งเกิดจากสายรองเมื่อเดินผ่านสนามฝึกฝน ไป๋หยุนเทียนได้นำลูกชายของเธอไปบริเวณตรงกลางของห้องโถงหลักของตระกูลเจียงหยางนี่คือสถานที่ที่เจี้ยนเฉินจะทำการทดสอบพลังเซียน
แม้ว่าเจี้ยนเฉินจะสามารถมองเห็นเห็นความแข็งแกร่งที่แท้จริงของชายชราคนนี้ที่ถูกซ่อนไว้ด้วยท่าทีของชายที่อ่อนแอ เขาก็ยังคงนิ่งเงียบและไม่ได้แสดงอาการอะไรบนใบหน้าของเขา เขาเลือกที่จะพยักหน้าเงียบ ๆ เป็นการแสดงความขอบคุณ ก่อนที่เขาจะก้าวแซงชายชราและเดินลงไปในทางเดินที่ยาวเหยียดทางด้านซ้ายในที่สุดก็เดินทางมาถึงจุดสิ้นสุดของทางเดิน ตาของเจี้ยนเฉินเริ่มที่จะทอประกาย ในขณะที่เขาเดินเข้าไปในห้องขนาดใหญ่ ไฟในห้องนี้ดูจะสดใสเป็นพิเศษ มันมากพอที่จะเปรียบได้กับแสงจากภายนอก ชั้นวางหนังสือมากมายถูกจัดเรียงอย่างเป็นระเบียบ โดยภายในมีหนังสือหลายพันเล่มเรียงรายกันตามผนังของหอหนังสือเจี้ยนเฉินแหงนศีรษะของเขาขึ้น จ้อ
