เจน “วายุโปรย” แต่ที่น่าประหลาดคือ กระบี่เล่มนี้ไม่ได้ผูกติดกับอะไร แต่สามารถติดอยู่บนหลังของชายหนุ่มได้โดยไม่ตกลงมา ยากที่จะอธิบายได้
ชายหนุ่มคนนี้มีนามว่าเจี้ยนเฉิน เขาได้รับสมญานามว่า “เทพกระบี่” นามนั้นเป็นที่สั่นสะเทือนไปทั่วทั้งสวรรค์และยุทธภพ ด้วยเพลงกระบี่ที่รวดเร็วและสมบูรณ์แบบ อาจถือได้ว่าเป็นปรมาจารย์กระบี่ในหมู่คนรุ่นราวคราวเดียวกัน แม้ว่าเขาอายุเพียงยี่สิบปี เขาก็ได้ก้าวผ่านขอบเขตที่เหนือกว่าผู้อื่น
รายละเอียดเกี่ยวกับเจี้ยนเฉินนั้นไม่ได้เป็นที่รู้จักกันมากนักในเจียงหู่ นอกจากทราบเพียงว่าเขาเป็นเด็กหนุ่มกำพร้าและไม่ได้สังกัดสำนักหรือนิกายใด ความเป็นมาของเขานั้นยังคงเป็นปริศนา และไม่รู้ว่ารูปแบบอันแข็งแกร่งของวิทยายุทธหรือแม้กระทั่งเพลงกระบี่นั้น เขาได้เรียนรู้มาจากที่ใด
ในภูเขาอีกด้านหนึ่งที่ไกลจากเด็กหนุ่มไปไม่ถึงร้อยเมตร มีชายแก่ที่ซึ่งอายุราว 50-60 ปี เขามีร่างกายใหญ่โตสวมเสื้อทับด้วยเสื้อคลุมสีดำ ดวงตาที่มีชีวิตชีวาเต็มไปด้วยจิตวิญญาณ มันส่องประกายออกมา สายตาของเขาเฉียบคมดั่งใบมีดที่คมกริบ ทำให้ไม่มีใครกล้ามองเขาตรง ๆ ในมือของชายแก่คนนี้คือกระบี่เล่มใหญ่สีดำ แต่ที่น่าประหลาดใจคือกระบี่ใหญ่เล่มนั้นเป็นกระบี่ไร้คม
ชายแก่คนนี้มีนามว่า ‘ต๊กโกวคิ้วป่าย’ เขาเป็นคนที่หายตัวไปจากยุทธภพมากว่า 100 ปีแล้ว ชื่อต๊กโกวคิ้วป่ายเป็นเพียงแค่ฉายาเท่านั้น ไม่มีผู้ใดทราบถึงชื่อและตัวต
