ทว่า ภายหลังจากเหตุการณ์ทั้งหมด เมื่อซ่งเฉิงจี้ได้รับแจ้งข่าวอีกครั้งในภายหลังว่า หมู่บ้านเสี่ยวเหอที่เมิ่งซีโจวอาศัยอยู่ บัดนี้พังพินาศโดนกวาดล้างจนสิ้นซากแล้ว เมื่อรับรู้ดังนั้น กลับกลายเป็นฝ่ายเขาที่ชักจะสงสัยเสียเองว่าตนหูแว่วไปหรือไม่ คำพูดของเมิ่งซีโจวที่ว่าจะ ‘จัดการให้เรียบร้อย’ นั้น หรือแท้จริงแล้วจะเป็น ‘ล้างบางให้เรียบร้อย’ กันแน่?
อย่างไรก็ดี เรื่องทั้งหมดที่ว่ามาล้วนแต่เป็นเหตุการณ์ในภายภาคหน้าทั้งสิ้น
ตัดภาพกลับมาปัจจุบัน ภายในรถม้า ซ่งซวี่ป๋ายทอดสายตามองผู้เป็นมารดาที่ยังนอนหมดสติ พลางพึมพำเสียงแผ่วว่า
“พี่เมิ่งช่างละม้ายคล้ายท่านแม่ยิ่งนัก เพียงแต่… วาจาของนางร้ายกาจกว่าท่านแม่อยู่บ้าง…”
เมื่อซ่งเฉิงจี้ได้ยินดังนั้น ภาพของหญิงสาวที่ถือกระบี่ยาวประกอบคู่สายตาเย็นเยียบ ก็พลันผุดขึ้นในห้วงความคิดของเขาทันใด
อีกทั้งยังหวนรำลึกไปถึงงานเลี้ยงในครานั้น เมื่อเผชิญหน้ากับถ้อยคำยั่วยุสารพัด ครานั้นนางกลับตอบโต้ด้วยวาจาเฉียบคม แต่กลับใจเย็นเกินพรรณนาดั่งผู้เหนือกว่า
มุมปากของเขาเผลอยกขึ้นเป็นรอยยิ้มบางโดยไม่รู้ตัว
วาจาร้ายกาจ จิตใจเหี้ยมโหด ลงมือสังหารคนได้ละเอียดแม่นยำ
นาง… หาได้เปลี่ยนไปเลยแม้แต่น้อย
อีกด้านหนึ่ง เมิ่งซีโจวที่แยกจากซ่งเฉิงจี้และคณะแล้ว ก็ได้ควบขี่รถม้าของจา
