งพวกเราอีกคนเถิด นับแต่นี้ไป พวกเราก็จะได้เป็นครอบครัวเดียวกัน…”
“สะใภ้อีกคนอย่างนั้นรึ?!” เมิ่งซีโจวแผดเสียงแหลมก้อง ร้องคำรามต่อว่าออกมาด้วยความเกรี้ยวโกรธเยี่ยงอสูรกาย
“ไม่ได้! สามีของข้า… เขาย่อมต้องเป็นของข้าแต่เพียงผู้เดียว! เป็นของข้าเพียงผู้เดียวเท่านั้น!!”
ภรรยาผู้ใหญ่บ้านรีบส่งสายตาให้สามี พลางพยักหน้าหงึกหงักซ้ำแล้วซ้ำเล่า
“ได้ มีเพียงเจ้า! มีเพียงเจ้าคนเดียวเท่านั้น!”
เมิ่งซีโจวแค่นเสียงเย็นเยียบดัง “หึ” ออกมาคราหนึ่ง ก่อนจะก้มหน้าก้มตาลงขุดหลุมศพต่อไปอย่างมุ่งมั่น ผู้ใหญ่บ้านกับภรรยาหันไปสบตากันครู่หนึ่ง ก่อนจะแสร้งทำเป็นร่วมแรงร่วมใจกันช่วยขุด คนทั้งสามต่างซ่อนเจตนาของตนไว้ภายในใจ ทว่ากลับร่วมมือกันขุดหลุมศพได้อย่างรวดเร็ว กระทั่งเผยให้เห็นฝาโลงสีดำมืดที่อยู่ด้านล่าง
หัวใจของเมิ่งซีโจวพลันเต้นระรัวแทบทะลุออกจากอก!
นางกับสองสามีภรรยาร่วมแรงช่วยกันเปิดฝาโลงออก แล้วเมิ่งซีโจวก็รีบก้มลงมองเข้าไปในโลง—
ภายในโลง สตรีสวมชุดเจ้าสาวสีแดงเนื้อผ้าหยาบกร้านผู้หนึ่ง กำลังนอนแน่นิ่งไม่ไหวติงอยู่ ใบหน้าขาวซีดราวแผ่นกระดาษ และสตรีนางนั้น… ก็คือองค์หญิงใหญ่!
เมิ่งซีโจวข่มความตื่นเต้นในใจเอาไว้อย่างสุดกำลัง ปลายนิ้วลอบยื่นไปแตะสำรวจลมหายใจขององค์หญิงใหญ่โดยมิให้ผู้ใด
