โสรองและคนอื่นๆ จะเป็นตายร้ายดีอย่างไร พวกเราก็ต้องไปช่วยพวกเขา”
ดวงตาของชางอูเป็นประกาย “ผู้อาวุโสใหญ่ คุณจะลงมือเองแล้วหรือ?”
เฮยเจ๋อก็ดีใจเช่นกัน “ผู้อาวุโสใหญ่ คุณเป็นผู้แข็งแกร่งสวรรค์ชั้นที่สี่ หากคุณลงมือเอง จะต้องรู้แน่ว่าเกิดอะไรขึ้นบนวิหารหมื่นสรรพสิ่ง”
แต่ผู้อาวุโสใหญ่กลับส่ายหัวเล็กน้อย “เรื่องนี้ไม่ง่ายขนาดนั้น แม้ฉันจะลงมือเอง ก็ยังไม่กล้าแน่ใจว่าจะสามารถหยุดยั้งฝ่ายตรงข้ามได้ จะต้องหาคนมาช่วยเพิ่มอีก”
ได้ยินเช่นนี้ ชางอูและเฮยเจ๋อก็ไม่ได้รู้สึกแปลกใจ ผู้อาวุโสใหญ่เป็นคนระมัดระวังอยู่เสมอ ยิ่งไปกว่านั้น เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับผู้อาวุโสรองและคนอื่นๆ ก็แปลกประหลาดจริงๆ จึงจำเป็นต้องเตรียมการอย่างรอบคอบ
ผู้อาวุโสใหญ่กล่าวต่อ “เผ่าครามทั้งเก้าเผ่าของพวกเราต่างก็ปกป้องอยู่ในพื้นที่นี้ ในบรรดาเก้าเผ่านี้ เผ่าเพลิงครามและเผ่าวายุครามมีความสัมพันธ์ที่ดีที่สุดกับเผ่าปฐพีครามของพวกเรา ตราบใดที่เราขอความช่วยเหลือ พวกเขาก็จะส่งคนมาช่วยแน่นอน”
“ชางอู นายไปที่เผ่าเพลิงครามเดี๋ยวนี้ เพื่อให้พวกเขาส่งผู้แข็งแกร่งระดับปฐพีมาช่วย ส่วนเฮยเจ๋อ นายจงไปขอความช่วยเหลือจากเผ่าวายุคราม”
“ครับ ผู้อาวุโสใหญ่!” ชางอูและเฮยเจ๋อรับคำสั่งอย่างรวดเร็ว
ผู้อาวุโสใหญ่มีสีหน้าเร่
