ฉินเฟิงคิดได้ดังนั้น ก็รีบเรียกฉีเยว่
ฉินเฟิง : “เยว่เอ๋อร์”
ฉีเยว่ : “นายท่าน ฉันอยู่นี่ค่ะ”
ฉินเฟิง : “ฉันเพิ่งได้ของรางวัลจากการต่อสู้มา เธอช่วยจัดการให้หน่อย”
สิ้นเสียง ฉินเฟิงก็ส่งแหวนเก็บของทั้งเก้าในมือเข้าไปในมิติศูนย์องศา จากนั้นไม่นาน เสียงอุทานตื่นเต้นของฉีเยว่ก็ดังออกมาจากมิติ
“ว้าว นายท่าน คุณรวยแล้วนี่คะ แหวนเก็บของมากมายขนาดนี้ อุปกรณ์ระดับสี่เพียบเลย แถมยังมีอุปกรณ์ระดับสามอีกกว่าสิบชิ้นแน่ะ!” น้ำเสียงของเด็กสาวเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
ฉินเฟิงยิ้มบางๆ : “ของพวกนี้ เธอช่วยเอาไปแลกเป็นหีบสมบัติทองคำทีนะ อ้อ! แต่เธอจะเลือกเก็บไว้ใช้เองบ้างก็ได้”
ฉีเยว่ดีใจ : “ฮิๆ นายท่าน คุณใจดีที่สุดเลยค่ะ แต่เยว่เอ๋อร์ตอนนี้ไม่ได้มีหน้าที่หลักในการต่อสู้ เลยไม่จำเป็นต้องใช้อุปกรณ์ เยว่เอ๋อร์คิดว่า เราควรแลกเป็นหีบสมบัติทองคำให้นายท่านก่อนดีกว่าค่ะ”
เด็กสาวตัวน้อยคนนี้คิดถึงฉินเฟิงอยู่เสมอ ทำให้ฉินเฟิงรู้สึกอบอุ่นใจ ในเมื่อเป็นเช่นนี้ เขาก็ไม่บังคับ
ฉินเฟิง : “เด็กน้อย เธอจัดการตามที่เห็นสมควรเถอะ”
ฉีเยว่ : “จริงสิคะ นายท่าน คุณไปที่หมู่บ้าน 618 นี่มีปัญหาอะไรหรือเปล่าคะ?”
ฉินเฟิงสงสัย : “ทำไมถึงถามแบบนั้น?”
ฉีเยว่ : “ฉันเคยบอกหมู่บ้าน 618 ไปแล้วว่า คุณจะรีบไปถึงหมู
