ป ทั้งร่างของนางก็เร่งความเร็วทันที และหายไปจากลานเรือนอย่างรวดเร็ว
“หากข้าออกไปฝึกฝนภายนอก ข้าจะแจ้งให้เจ้าทราบเป็นคนแรก”
ในอากาศที่ว่างเปล่า ยังคงหลงเหลือประโยคสุดท้ายที่หนิงเสวี่ยเอ๋อร์ทิ้งไว้ให้หลี่ลี่
ตอนนี้ผู้คนจากเหลี่ยนอวี้ถังต่างรู้สึกอึดอัดอย่างที่สุด ก่อนหน้านี้เมื่อมาถึงจวี้มู่ถัง แม้จะเป็นพี่ใหญ่ที่นำพาทุกคนมาอย่างเงียบ ๆ แต่อวิ๋นเสี่ยวหมานกลับมีบทบาทนำ แต่ตอนนี้ หนิงเสวี่ยเอ๋อร์จากไปแล้ว ศิษย์เหล่านี้จากเหลี่ยนอวี้ถังกลับไม่มีทีท่าลังเลที่จะตามไปเลยแม้แต่น้อย
นี่คือสิ่งที่เรียกว่าสามสิบปีทางตะวันออกของแม่น้ำ สามสิบปีทางตะวันตกของแม่น้ำจริง ๆ
หลังจากส่งหนิงเสวี่ยเอ๋อร์จากเหลี่ยนอวี้ถังไปแล้ว ตอนนี้เมื่อหลี่ลี่มองห้องของตัวเอง กลับรู้สึกถึงความเหงาหน่อย ๆ หัวใจเจ็บปวดเล็กน้อย
ปัดความไม่สบายใจทั้งหมดออกไป เมื่อไม่มีหนิงเสวี่ยเอ๋อร์ที่ต้องปกป้องแล้ว หลี่ลี่จึงหายตัวไปอีกครั้ง หันหลังออกจากลานเรือน และเข้าไปในสุสานใต้ดินผ่านทางลับอีกครั้ง
เมื่อมาถึงสุสานใต้ดิน หลี่ลี่ดูดซับลมอสูรทั้งหมดเหมือนวาฬกลืนกินอาหาร
หลังจากดูดซับมาหลายวัน ลมอสูรในสุสานใต้ดินถูกหลี่ลี่ดูดซับไปเกือบครึ่งแล้ว ข้าถึงกับรู้สึกว่ามีกลิ่นหญ้าเขียวเหมือนกับด้านนอกอยู่เล็กน้อย
