ในตอนนี้ ฉินเฟิงเอ่ยขึ้น “เยว่เอ๋อร์ พื้นที่ไร้ขีดจำกัดนี้เธอดูแลไปก่อนนะ ส่วนฉันจะออกไปข้างนอก”
“นายท่าน ท่านจะไปยังวิหารหมื่นสรรพสิ่งเหรอคะ?”
“อืม ข้างนอกฟ้าสว่างแล้ว ฉันคิดว่าวิหารหมื่นสรรพสิ่งคงจะปรากฏขึ้นแล้วล่ะ”
“นายท่าน ระวังตัวด้วยนะคะ ถ้ามีเรื่องจำเป็น นายท่านเรียกฉันได้ทุกเมื่อเลยค่ะ” เธอรู้สึกว่าช่วงเวลาที่ได้อยู่กับฉินเฟิงนั้นผ่านไปเร็วจริงๆ
ฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อยและกำลังจะจากไป ทว่าแสงสว่างก็วาบขึ้นในความคิดของเขา ราวกับว่าเขาคิดอะไรบางอย่างออก หลังจากนั้น เขาก็เปิด ‘ระบบผู้นำหมู่บ้าน’ และดำเนินการบางอย่าง เมื่อดำเนินการเสร็จสิ้น สวรรค์และโลกก็สั่นสะเทือน กเกณฑ์หมุนวน
ครืนน… พื้นที่ไร้ขีดจำกัดทั้งมวลสั่นสะเทือนเล็กน้อย วินาทีต่อมา ใจกลางพื้นดินก็ค่อยๆ สูงขึ้น จากนั้น กระท่อมไม้หลังหนึ่งก็ผุดขึ้นจากใต้ดินก็โผล่ขึ้นมา เมื่อกระท่อมไม้ปรากฏขึ้นอย่างสมบูรณ์ ฉีเยว่ก็รู้สึกว่ากระท่อมไม้ตรงหน้าค่อนข้างคุ้นตา
“นายท่าน กระท่อมไม้หลังนี้คล้ายกระท่อมไม้ของฉันเลย”
ฉินเฟิงยิ้มเล็กน้อย “นี่คือกระท่อมไม้สำหรับมือใหม่ของเธอ ฉันใช้สิทธิ์ผู้นำหมู่บ้านลองย้ายมันมาที่นี่ ไม่คิดเลยว่าจะสำเร็จจริงๆ”
“ว้าว ทำได้ด้วยเหรอคะ!”
หลังจากนั้น เธอก็กล่าวด้วยใบหน้าเปี่ยมสุขว่า “นายท่าน พอมีกร
