ไม่แยกจากกัน เอาละ กลับเข้าประเด็นกันดีกว่า ที่ไป๋ลู่กล่าวถึงก็คือ มีคนแสร้งทำตัวเป็นผีหลอกให้เกิดอุบัติเหตุในไซต์ก่อสร้างต่างหาก]
“ใช่หรือไม่ แค่ไปดูก็รู้แล้ว” เฝ่ยไป๋ลู่ขอให้หลี่เปาถือโทรศัพท์เดินไปรอบ ๆ สถานที่ก่อสร้าง “ทางใต้อยู่ใกล้น้ำมีพลังหยินมาก จึงต้องให้ความสำคัญเป็นพิเศษ”
หลี่เปาเลิกสูบบุหรี่และทำตามที่เฝ่ยไป๋ลู่พูด
เนื่องจากโครงการก่อสร้างต้องหยุดลงอย่างรวดเร็ว สถานที่ก่อสร้างจึงยังอยู่ในสภาพเดิม ทั้งอุปกรณ์และเครื่องมือต่างก็ไม่ได้ถูกจัดเก็บเป็นระเบียบ ทำให้ไซต์ดูรกเล็กน้อย
หลี่เปาเดินไปรอบ ๆ สถานที่ก่อสร้างเป็นเวลานาน เมื่อเห็นว่าเชือกผูกรองเท้าของตนคลายออก เขาก็คุกเข่าลงเพื่อจะผูกเชือก
ทันใดนั้นก็มีเสียงดังขึ้น “ออกไปจากตรงนั้น!”
หลี่เปาตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง และก่อนที่เขาจะได้ตอบสนอง ร่างกายของเขาก็เคลื่อนไหวเร็วกว่าสมอง พลันกลิ้งไปข้างหน้า
ด้วยความรีบ โทรศัพท์ก็หล่นลงพื้น
!!!
ทำให้ภาพถ่ายทอดสดฝั่งหลี่เปาดับไป เนื่องจากนั่งร้านเหล็กพังครืนลงมาทับ
ด้วยเสียง ‘ตู้ม’ ทำให้การเชื่อมต่อตัดไปทันที
กระแสความเห็นต่างหลั่งไหลด้วยความตื่นตระหนก
[ให้ตายเถอะ ทำไมนั่งร้านเหล็กถึงพังเร็วขนาดนี้ โครงสร้างทำมาจากเต้าหูเหรอ]
[อันตรายมาก คุณโอเคไหม ถ้าโดนแผ่นเหล็กหนักขนาดนั้นทับ ฉันเกรงว่าร่างจะต้องแหลกเป็นชิ้น ๆ ไม่ตายก็พิการ]
[คุณสตรีมเมอร์เตือนล่วงหน้าแล้วว่าให้เขาออกไป เขาคงจะสบายดี
