ภายใต้เนตรแห่งการหยั่งรู้ ฉินเฟิงมองเห็นเพียงภาพความว่างเปล่ารกร้าง ซึ่งก็คือซากปรักหักพังของเมืองโบราณในยามกลางวันนั่นเอง ไม่มีร่องรอยของเมืองที่เคยรุ่งเรืองหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย และเมื่อเขามองไปยังผู้คนเหล่านั้น แต่ละคนต่างมีใบหน้าซีดเซียว ดวงตาเหม่อลอยไร้ชีวิตชีวา
ส่วนสินค้าที่พ่อค้าแม่ค้านำมาวางขายนั้น ยิ่งแปลกประหลาดกว่า เช่น พ่อค้าเกี๊ยว ในหม้อที่กำลังเดือดพล่านกลับไม่ใช่เกี๊ยว แต่เป็นหนอนสีขาวอ้วนท้วนที่ขยุกขยิกอยู่ในน้ำเดือด ส่วนร้านขายเครื่องประดับ อัญมณีและเครื่องประดับที่วางโชว์ กลับเป็นฟันและดวงตาของมนุษย์
เมืองโบราณทั้งเมืองดูวังเวงและน่าสะพรึงกลัว ราวกับแดนปีศาจ…
“พ่อหนุ่ม กำลังมองอะไรอยู่เหรอ?” เสียงของชายชราที่ตักน้ำดังขึ้นข้างหูฉินเฟิง รอยยิ้มของชายชรายังคงดูใจดีและเป็นมิตร แต่ภายใต้แสงจันทร์ ฟันของเขากลับดูขาวและแหลมคมยิ่งขึ้น
ฉินเฟิงอดไม่ได้ที่จะหันไปมองเขา ภายใต้เนตรแห่งการหยั่งรู้ เขามองเห็นใบหน้าซีดขาวเรืองแสงสีเขียวของชายชรา ที่เต็มไปด้วยไอเย็นยะเยือก
[สิ่งชั่วร้าย] : ชังกุ่ย [1]
[ระดับ] : 30
[การประเมินพลังการต่อสู้] : 74 ดาว
[พรสวรรค์] : แก่นแท้แห่งความมืด (ระดับ C)
[ทักษะ] :?????
[ลักษณะเฉพาะ] : วิญญาณอาฆาต ผู้พิทักษ์
[สถานะ] : ถูกควบคุม