ึ่ง กล้าดียังไงมาเยือนเมืองท่าเยว่ในยามค่ำคืน แล้วยังคิดจะหนีรอดไปได้ เป็นไปไม่ได้อย่างแน่นอน!
ในพริบตา ลมปีศาจก็พัดกระหน่ำทั่วจัตุรัส ชังกุ่ยสิบกว่าตนพร้อมใจกันพุ่งเข้าใส่ฉินเฟิง แต่ละตนมีใบหน้าดุร้าย น่าสะพรึงกลัวถึงขีดสุด
“รนหาที่ตาย!” ฉินเฟิงใช้นิ้วชี้และนิ้วกลางทำเป็นกระบี่
วูบ! เสียงสั่นสะเทือนไปทั่วฟ้าดิน ดาบแสงยาวสิบจั้งพุ่งออกมาจากปลายนิ้วของเขา นั่นคือความสามารถที่เขาได้รับจากการผสานจิตวิญญาณธาตุทองเข้ากับร่างกาย และใช้พลังปราณภายนอกซึ่งมีอานุภาพเทียบเท่าทักษะระดับสี่
ดาบแสงคือจิตวิญญาณธาตุทองในสภาพที่เปลี่ยนรูปไป และจิตวิญญาณธาตุทองสามารถเปลี่ยนรูปร่างได้ตามความต้องการของผู้เป็นเจ้าของ
ฉัวะ! ฉินเฟิงสะบัดมือเบาๆ ดาบแสงกวาดทั่วทั้งสนาม เมื่อดาบแสงพาดผ่าน ปีศาจร้ายก็ถูกฟันขาดเป็นเสี่ยงๆ กลายเป็นกลุ่มหมอกทมิฬแล้วกลุ่มเล่า
แต่ในวินาทีต่อมา หมอกทมิฬเหล่านั้นก็หมุนวนกลับมารวมตัวกัน และกลับกลายเป็นร่างของปีศาจร้ายอีกครั้ง โดยไม่มีแม้แต่รอยขีดข่วน
“เนื้อ ข้าอยากได้เนื้อของเจ้า ฮี่ๆ!”
“กินเขาซะ! ฮ่าๆ!” ปีศาจร้ายหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง แย่งกันพุ่งเข้ามา พวกมันไม่หวาดกลัวการโจมตีของฉินเฟิงแม้แต่น้อย ซ้ำร้ายในดวงตาของพวกมันยังเผยรอยยิ้มเย้ยหยันอีกด้วย
บัดซบ! ชังกุ่ยพวกนี้ดูเหมือนจะฆ