ฉินเฟิงมองออกไป อีกด้านหนึ่งของเนินเขามังกรดับสูญคือป่าที่มองไม่เห็นสุดลูกหูลูกตา ต้นไม้เขียวขจีทอดยาวเป็นพันลี้ กว้างใหญ่มาก เมื่อมองลึกเข้าไปในป่า ก็มีแต่ต้นไม้ต้นใหญ่สูงเสียดฟ้า ไม่รู้ว่าเติบโตมานานกี่ปีแล้ว สายลมอ่อนโยนพัดพามา กลิ่นหอมของใบหญ้านานาชนิดลอยอยู่ในอากาศ นั่นคือกลิ่นอายของป่า
“โลกใหม่ ฉันมาถึงแล้ว!”
ฉินเฟิงร่อนลงมาจากฟ้า สู่ป่าเบื้องล่าง ก่อนจะเก็บปีกแห่งวายุ เขาตั้งใจที่จะเดินทางผ่านป่า แม้ว่าเขาจะมีปีกแห่งวายุที่สามารถบินได้ แต่ความเร็วในการเคลื่อนที่บนพื้นของเขาก็ไม่ได้ช้าไปกว่าการบินเลยแม้แต่น้อย
เพราะเขามีรองเท้าเทพวายุ อีกทั้งยังเชี่ยวชาญพรสวรรค์วิถีที่แท้จริงแห่งธาตุลมระดับ B และแก่นแท้แห่งความเร็วระดับ C ทำให้เขามีความเร็วในการเคลื่อนที่บนพื้นดินสูงมาก
ในเมื่อความเร็วทั้งสองไม่ต่างกัน เขาก็เลือกที่จะเดินทางผ่านป่าดีกว่า ด้วยวิธีนี้ เขาก็จะได้ทำความเข้าใจสถานการณ์โดยรวมของป่าชางฉี เพื่อเปิดเส้นทางให้กับชาวบ้านหมู่บ้านห้วงลึกแห่งมังกร อีกทั้งเขาก็จะได้รับรู้ถึงทรัพยากรภายนอกโลกด้วย ไม่แน่ว่าอาจจะมีสิ่งที่ทำให้เขาประหลาดใจ
หลังจากลงสู่พื้น ฉินเฟิงก็มองไปรอบๆ สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือต้นไม้สูงตระหง่านมากมาย เนตรแห่งการหยั่งรู้ทำงานเองโดยอัตโนมัติท
