ยานอย่างบ้าคลั่ง ทะยานขึ้นไปถึงหนึ่งพันหน่วย
จากนั้น ลำแสงที่สองก็ส่องลงมา หีบสมบัติทองคำทมิฬสองใบ ค่อยๆ ร่วงหล่นลงมาตามลำแสง… ฉินเฟิงรับหีบสมบัติด้วยความยินดี
ระหว่างที่เขารับหีบสมบัติ เหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง
แกร่กๆๆ … ร่างของเจียวหลงนั้นเริ่มแตกสลายทีละน้อย แล้วก็แยกตัวออกเป็นจุดแสงสีขาวจำนวนนับไม่ถ้วน และค่อยๆ สลายไป…
ครู่ต่อมา ซากศพเจียวหลงยาวร้อยจั้งก็กลายเป็นจุดแสงนับล้าน กระจายไปทั่วฟ้าดิน ดูเหมือนจะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับฟ้าดิน ในสนามรบเหลือเพียงกลุ่มแสงสีแดงขนาดเท่าลูกฟุตบอล และหัวกะโหลกเจียวหลงขนาดมหึมา ที่ไม่ได้กลายเป็นจุดแสงและสลายไป
เมื่อซากศพเจียวหลงสลายไปจนหมดสิ้น ท้องฟ้าและแผ่นดินทั่วหมู่บ้านห้วงลึกแห่งมังกรก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ชาวบ้านทุกคนต่างตกใจกลัว แหงนหน้ามองท้องฟ้าด้วยความหวาดหวั่น
แกร่กก… แต่ในขณะนั้น ท้องฟ้ากลับปริแตก เกิดรอยร้าวขนาดใหญ่จำนวนนับไม่ถ้วน
“ดูสิ ท้องฟ้าแยกออกแล้ว”
“เวรแล้ว จริงด้วย นี่มันเกิดอะไรขึ้นเนี่ย”
“ท้องฟ้าคงไม่ถล่มลงมาหรอกนะ”
“โอ้พระเจ้า ถ้าท้องฟ้าถล่มลงมา พวกเราจะไม่ตายหรือไง”
“นี่…นี่ฉันก็ไม่รู้เหมือนกัน”
ในขณะนี้ เสียงร้องตกใจของผู้คนดังขึ้นจากทุกมุมของหมู่บ้าน ทุกคนต่างตื่นตระหนก
รอยร้าวบนท้องฟ้ามีจำนวนมากขึ้นเรื
