ในชั่วพริบตาเดียว บาดแผลของฉินเฟิงก็ฟื้นตัวอย่างสมบูรณ์ ราชาภูตเพลิงลาวาสองตนก็พุ่งเข้ามาอีกครั้ง พร้อมผนึกกำลังกัน กลายร่างเป็นเปลวเพลิงสีขาวโชนแสง กลืนกินฉินเฟิงเข้าไป
ตู้ม! ฉินเฟิงระเบิดพลังในทันที เพลิงผลาญโลกันตร์รอบกายพลุ่งพล่านขึ้นหลายสิบเมตร พลังอำนาจเพิ่มพูนขึ้นอีกขั้น
เปลวเพลิงสีขาวและเพลิงผลาญโลกันตร์ก็ปะทะกันอย่างรุนแรง เปลวไฟสีดำสลับขาวพันกันยุ่งเหยิง เพียงไม่กี่ลมหายใจ ราชาภูตเพลิงลาวาสองตนก็ส่งเสียงครวญครางอย่างน่าสังเวช ถอยร่นกลับไปอีกครั้ง พลังของพวกมันก็ลดลงไปอีกขั้นเช่นกัน
ในขณะเดียวกัน ราชาหินยักษ์เพลิงก็มาถึงพอดี มันซัดหมัดเข้าใส่ฉินเฟิง กำปั้นของมันใหญ่โตมโหฬาร เส้นผ่านศูนย์กลางกว่าสิบเมตร ราวกับรถยนต์ทั้งคัน หมัดนั้นพุ่งเข้ามาราวกับพายุที่คำราม กลบฟ้าบดบังแผ่นดิน ก่อเกิดพลังอำนาจที่น่าสะพรึงกลัวอย่างยิ่ง
“ไสหัวไปซะ!” ทว่าในเวลานั้น แสงดาบก็วาบขึ้น ฉินเฟิงสะบัดดาบฟันเข้าใส่กำปั้นยักษ์อย่างไม่แยแส เพียงชั่วพริบตาเดียว ดาบและกำปั้นก็ปะทะกัน
แคร่ก! กำปั้นยักษ์ระเบิดเป็นเสี่ยงๆ ในทันที กลายเป็นเศษหินนับไม่ถ้วน หลังจากนั้น ร่างอันมหึมาของราชาหินยักษ์เพลิงก็ถูกดาบนั้นซัดกระเด็นออกไป
โครม! พื้นดินสั่นสะเทือน ราชาหินยักษ์เพลิงร่วงลงสู่พื้นอย่างรุนแรง
ในเวลานั้น
