็นไปได้จึงน้อยที่สุด ไม่ว่าจะเป็นใคร หมู่บ้านราตรีนิรันดร์ของเราจะแซงหน้าพวกเขาและทวงคืนอันดับหนึ่งกลับมาให้ได้”
หลังจากนั้นทั้งสองก็หายตัวไปที่ริมทะเลสาบ…
…
ที่ป่าแห่งหนึ่งในหมู่บ้านห้าอาราม ดาวเคราะห์สีน้ำเงิน
ฉิงเฉิงจื่อมองหวังเคิงตรงหน้าด้วยความยินดี เมื่อครู่ศิษย์เอกอย่างหวังเคิง ก็ได้เลื่อนเป็นระดับสิบแล้ว
“อาจารย์ ผมเลื่อนเป็นระดับสิบแล้ว แบบนี้จำนวนผู้แข็งแกร่งระดับสิบในหมู่บ้านของเราก็ครบสิบคนแล้ว หมู่บ้านน่าจะสามารถเลื่อนระดับได้แล้วใช่ไหมครับ?” หวังเคิงดูตื่นเต้น
ฉิงเฉิงจื่อลูบเคราพร้อมยิ้ม “ใจเย็นๆ จำนวนกระท่อมไม้สำหรับมือใหม่ยังเหลืออีกหนึ่งหลัง”
หวังเคิงดีใจมาก “ฮิๆ ใกล้แล้วล่ะครับ ผมคาดว่าหมู่บ้านห้าอารามของเราจะต้องเป็นหมู่บ้านแรกที่เลื่อนเป็นระดับหนึ่งอย่างแน่นอน”
ทันทีที่คำพูดนั้นสิ้นสุดลง วิถีสวรรค์ก็ส่งเสียงแจ้งเตือน
[การแจ้งเตือนการแข่งขันหมู่บ้าน : หมู่บ้านระดับ 1 แห่งแรกได้ปรากฏขึ้นแล้ว]
หวังเคิงตกตะลึงทันที ฉิงเฉิงจื่อก็ดูงุนงงเช่นกัน
ครู่ต่อมา หวังเคิงก็พึมพำ “หมู่บ้านไหนกันนะที่เก่งกาจถึงขนาดสร้างกระท่อมไม้สำหรับมือใหม่ได้ร้อยหลังและผู้แข็งแกร่งระดับสิบได้สิบคนในเวลาอันสั้นขนาดนี้”
ฉิงเฉิงจื่อถอนหายใจ “น่าจะเป็นหมู่บ้านราตรีนิรันดร์และหมู่