อสูรต้นไม้มีร่างกายใหญ่โต ทำให้มันเคลื่อนที่ได้ช้า เพียงชั่วพริบตา ฉินเฟิงก็ไล่ตามอสูรต้นไม้ทัน
ครืดด… อสูรต้นไม้สัมผัสได้ถึงการมาของฉินเฟิง มันจึงตอบโต้ทันที รากสีเหลืองจำนวนนับไม่ถ้วนพุ่งเข้าเสียบแทงฉินเฟิงอย่างดุร้าย รากเหล่านั้นราวกับหอกยาวนับไม่ถ้วนที่แหวกอากาศส่งเสียงคมกริบ ก่อให้เกิดพลังที่น่าสะพรึงกลัว
“รนหาที่ตายจริงๆ!”
ฉัวะ! ประกายคมดาบวูบวาบในมือของฉินเฟิง ดาบเพลิงวาดโค้งเพลิงงดงามกลางอากาศ ไม่ว่าจะดาบเพลิงพาดผ่านที่ใด รากเหล่านั้นล้วนถูกตัดขาดเป็นชิ้นๆ รอยตัดถูกเพลิงผลาญโลกันตร์เผาไหม้จนเกรียม ไม่สามารถงอกใหม่ได้
อสูรต้นไม้ส่งเสียงร้องแปลกประหลาดคล้ายเสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด เพลิงผลาญโลกันตร์สยบความสามารถในการงอกใหม่ของมัน เพียงแค่ประมือกันครั้งเดียว ฉินเฟิงก็สร้างความเสียหายหนักให้แก่มันได้แล้ว
ทันใดนั้น อสูรต้นไม้ก็ตื่นตระหนกอย่างหนัก มันกรีดร้องอย่างโหยหวนก่อนจะหันหลังหนีไป ฉินเฟิงจึงไล่ตามไปอีกครั้ง
ฟู่ว! ทว่าส่วนล่างของอสูรต้นไม้กลับปลดปล่อยหมอกทมิฬพุ่งเข้าหาฉินเฟิง ฉินเฟิงรีบกลั้นหายใจ เมื่อหมอกทมิฬสัมผัสผิวของเขา ผิวของเขาก็เริ่มหดตัวและเหี่ยวย่น ทั้งยังกัดกร่อนเข้าสู่ร่างกายอย่างต่อเนื่อง
ให้ตายสิ! หมอกทมิฬนี้กลับมีฤทธิ์ที่เร่งความแก่ชรา หากปล่อยให้หมอกทมิฬนี้
