้กินคนหลายสิบดอกก็พุ่งเข้าโจมตี พวกมันอ้าปากกว้างกัดเข้าใส่ฉินเฟิง
“รนหาที่ตาย!” ฉินเฟิงสะบัดดาบยาวอย่างบ้าคลั่ง
ทั่วทั้งสนามรบเต็มไปด้วยคมดาบ และท่ามกลางแสงดาบ ดอกไม้กินคนหลายสิบดอกถูกฟันเป็นชิ้นๆ เศษกิ่งก้านและกลีบดอกไม้กระจัดกระจายไปทั่วพื้น
ทว่าเหตุการณ์ประหลาดก็เกิดขึ้นอีกครั้ง ดอกไม้อสูรที่ถูกฟันขาดกลางลำตัวนั้น กำลังเติบโตขึ้นเรื่อยๆ ตรงรอยตัด ไม่นานนัก ดอกไม้กินคนที่สมบูรณ์ดอกหนึ่งก็กลับคืนชีพขึ้นมาอีกครั้ง
ฉินเฟิงตกตะลึงทันที ดอกไม้อสูรเหล่านี้สามารถงอกใหม่ได้ แม้จะถูกตัดขาดก็ไม่ตาย ไม่น่าแปลกใจที่คุณสมบัติของพวกมันถูกระบุว่าไม่ตาย
หากปล่อยให้เป็นเช่นนี้ต่อไป เขาก็คงจะฆ่าดอกไม้อสูรเหล่านี้ได้ยาก เพราะไม่ว่าจะฟันกี่ครั้งมันก็งอกใหม่ได้ ถ้าอย่างนั้น เขาจะฆ่าพวกมันได้ยังไงกัน?
จริงสิ! ฉินเฟิงคิดในใจ จากนั้น เขารีบยกดาบยาวขึ้นมาตรงหน้า มือซ้ายลูบไปบนคมดาบช้าๆ …
ฟู่วววว… เปลวไฟก็ลุกโชนขึ้นบนดาบ เปลี่ยนดาบยาวให้กลายเป็นดาบเปลวเพลิง ระหว่างนั้นดอกไม้อสูรที่งอกใหม่ก็พุ่งเข้ามาโจมตีอีกครั้ง
ฉินเฟิงชักดาบยาวออกไป เปลวไฟลุกท่วมฟ้า ดอกไม้อสูรที่ถูกดาบเปลวเพลิงฟันขาดนั้น ตรงรอยตัดถูกเผาไหม้จนไม่สามารถงอกใหม่ได้อีก ดอกไม้อสูรเหล่านั้นดูเหมือนจะรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก พวกมันส่งเสียงร้อง
