ทันทีที่ฉินเฟิงเข้าสู่ช่องสนทนา เขาก็พบว่าทุกคนต่างรอคอยด้วยความกระวนกระวายใจ
“ทุกคน เมื่อไหร่คุณฉินเฟิงจะสร้างหมู่บ้านสักที?”
“ไม่รู้สิ ฉันก็รอแทบไม่ไหวแล้ว”
“ฉันก็เหมือนกัน อยากรู้จังว่าหลังสร้างหมู่บ้านแล้ว จะมีอะไรเปลี่ยนแปลงไปบ้าง”
“ฮ่าๆ ฉันก็ด้วย”
หลิวหยวน : “ทุกคน ฉันเพิ่งไปช่องประจำเขตพื้นที่กับอู๋หย่งมา พวกนั้นพูดจาถากถางและดูถูกพวกเรากันใหญ่เลย”
อู๋หย่ง : “ใช่ ตอนนี้ฉันแค่อยากให้คุณฉินเฟิงสร้างหมู่บ้านให้เร็วที่สุด เพื่อให้พวกนั้นได้เห็น และตบหน้าพวกมันให้คว่ำไปเลย”
ฉีเจี๋ย : “พี่ชายทั้งสอง หลังจากพวกคุณไปแล้ว พวกคนของประเทศประภาคาร ประเทศภารตะ ประเทศโสมแดง และประเทศเกาะซากุระ ต่างก็กระโดดโลดเต้น บอกว่าพวกคุณกำลังโอ้อวด”
อู๋หย่ง : “บ้าเอ๊ย มันน่าโมโหจริงๆ ฉันจะไปด่าพวกมันให้ตายเลย”
หลิวหยวน : “เหล่าอู๋ อย่าเพิ่งไปเลย รอคุณฉินเฟิงสร้างหมู่บ้านเสร็จก่อน แล้วพวกเราค่อยไปด่าพวกมันให้สาสมเถอะ”
อู๋หย่ง : “อืม ความคิดดี ว่าแต่คุณฉินเฟิงจะเริ่มเมื่อไหร่ล่ะ? ฉันรอไม่ไหวแล้ว”
“ใช่แล้ว ฉันก็รอไม่ไหวแล้ว”
“คุณฉินเฟิง คุณฉินเฟิงอยู่ไหนกัน”
“คุณฉินเฟิง คุณออกมาปรากฏตัวเร็วๆ สิ”
ฉินเฟิง : “ทุกคน ผมมาแล้ว”
“ว้าว คุณฉินเฟิงปรากฏตัวแล้ว ดีใจจังเลย”
“พี่ฉินเฟิง พวกเรา