โหมกระหน่ำสามสายก็พุ่งเข้ามาในชั่วพริบตา ราชาช้างแมมมอธและช้างแมมมอธผู้พิทักษ์ทั้งสองตัว มาถึงพร้อมกันพอดี
วูบบ! ช้างแมมมอธทั้งสามตัวสะบัดงวงช้างพุ่งเข้าใส่ฉินเฟิงที่อยู่กลางอากาศอย่างบ้าคลั่ง ในตอนนี้ ฉินเฟิงอยู่กลางอากาศ ไม่สามารถหลบหลีกได้ เขาจึงทำได้เพียงชักดาบขึ้นมาป้องกัน
เคร้งๆๆ! เสียงดังสนั่นสามครั้ง ทว่าพลังของฉินเฟิงเพียงลำพัง จะต้านทานการโจมตีร่วมกันของสัตว์ยักษ์ทั้งสามได้อย่างไร
ในที่สุด ฉินเฟิงก็ถูกราชาช้างแมมมอธฟาดเข้าที่หน้าอกด้วยงวงอย่างแรง
กร็อบ! เสียงเปราะดังขึ้น กระดูกหน้าอกของเขาแตก “อั่ก” จากนั้นเขาก็กระอักเลือดออกมาคำใหญ่ ร่างกายของเขากระเด็นถอยหลังออกไปถึงยี่สิบสามสิบเมตร
ตุบ! เสียงทึบดังขึ้นอีกครั้ง เขาล้มกระแทกพื้นอย่างแรง แล้วก็กระอักเลือดออกมาอีกคำใหญ่ ความเจ็บปวดอย่างรุนแรงที่หน้าอก ทำให้เขาแทบจะหมดสติไป
ครืดดด! ในขณะนั้นเอง พื้นดินก็สั่นสะเทือน เขากัดฟันเงยหน้าขึ้นมอง ก็เห็นฝุ่นฟุ้งกระจายอยู่ข้างหน้า โขลงช้างกำลังวิ่งตรงมาหาเขา ระยะห่างไม่ถึงสิบเมตร ปรากฏว่า เขาถูกราชาช้างแมมมอธฟาดกระเด็นมาทางโขลงช้าง เห็นได้ชัดว่านี่คือความตั้งใจของราชาช้างแมมมอธ สัตว์อสูรตัวนี้มีสติปัญญาสูงมาก มันไม่คิดจะให้ทางรอดแก่เขาเลย
“บัดซบ อั่ก!” ฉินเฟิงตกใจสุดขีด เขาอดไม่