ด้ยังไงกัน?”
ในขณะนั้น รูปประจำตัวของชายเคราดกที่ชื่อว่าซัลมานก็กะพริบขึ้น
ซัลมาน : “ทุกคน ฉันคือผู้ติดตามที่ซื่อสัตย์ที่สุดของคุณอามีร์ ตอนนี้คุณอามีร์ต้องการความช่วยเหลือจากพวกคุณ”
“ช่วยอะไร คุณซัลมาน คุณรีบบอกมาเถอะ”
ซัลมาน : “พื้นที่สัตว์อสูรระดับแปดเป็นป่าที่มีพุ่มไม้หนาทึบ การค้นหาสัตว์อสูรข้างในเป็นเรื่องที่ยุ่งยาก คุณอามีร์ต้องการให้พวกคุณช่วยเขาหาสัตว์อสูร เพื่อที่เขาจะได้ล่าสัตว์อสูรได้เร็วขึ้น”
“ฉันเข้าใจแล้ว ทุกคนลงมือเถอะ เรารีบไปที่พื้นที่สัตว์อสูรระดับแปดเพื่อช่วยคุณอามีร์หาสัตว์อสูรกัน”
“โอ้ไม่ ไปที่พื้นที่สัตว์อสูรระดับแปดเหรอ? นั่นเป็นสถานที่อันตรายมากนะ พวกเราไม่กล้าไปหรอก”
“ใช่ ฉันยังอยู่แค่ระดับหนึ่งเอง เกรงว่ายังไม่ทันถึงพื้นที่สัตว์อสูรระดับแปด ก็คงจะตายระหว่างทางแล้ว”
ซัลมาน : “คนที่มีระดับต่ำกว่าสามไม่ต้องไป แต่คนที่อยู่ระดับสามขึ้นไปให้รวมกลุ่มกัน ทุกคนรวมตัวกันยี่สิบคนต่อหนึ่งกลุ่ม”
“ความคิดนี้ดี คนที่อยู่ระดับสามขึ้นไปทุกคนมาร่วมมือกันเถอะ ว่าแต่คุณซัลมาน แต่ละกลุ่มควรแต่งตั้งหัวหน้ากลุ่มใช่ไหม?”
ซัลมาน : “อืม มีเหตุผล พวกคุณจัดตั้งกลุ่มกันเอง ใครที่มีระดับสูงสุดและแข็งแกร่งที่สุด ก็ให้ทำหน้าที่เป็นหัวหน้ากลุ่ม”
“โอ้ คุณซัลมาน ข้อเสนอของคุณไม่ถูกต้องนะ เราไม่ควร
