เจ้า ให้พระเจ้าไปลงนรกซะ!”
ในขณะเดียวกัน ที่เขตสัตว์อสูรระดับสองของหมู่บ้านเริ่มต้น 911
หลิวเซวียนกำลังเร่งรีบเดินทางไปตามเส้นทางอย่างร้อนรน หลงซานและอู๋หย่งตามหลังเขามาติดๆ ทว่าจู่ๆ หลิวเซวียนก็หยุดฝีเท้าลง
“หลงซาน อู๋หย่ง ความก้าวหน้าของระดับฉันในตอนนี้ ยังห่างจากเอ็ดเวิร์ดมาก ถ้าเรายังคงอยู่ที่เขตสัตว์อสูรระดับสองเพื่อเพิ่มระดับต่อไป ฉันเกรงว่าจะตามเอ็ดเวิร์ดไม่ทัน หรือว่าเราจะไปเขตสัตว์อสูรระดับสามกันดี?”
เมื่อได้ยินดังนั้น หลงซานและอู๋หย่งก็พยักหน้าพร้อมกัน
“มีเหตุผล พลังงานที่ได้รับจากสัตว์อสูรระดับสอง ย่อมไม่มากเท่ากับระดับสามแน่นอน”
“งั้นก็ไประดับสามกัน ถ้าพวกเราสามคนร่วมมือกัน ยังไงการล่าสัตว์อสูรระดับสามก็ไม่ใช่ปัญหาใหญ่อะไร”
หลิวเซวียนกล่าวเสริม : “ใช่แล้ว ยังมีผู้เล่นระดับสองอีกตั้งหลายคนที่กำลังจะมาช่วยฉันหาสัตว์อสูร เราต้องบอกเรื่องนี้กับพวกเขาด้วย”
อู๋หย่งพยักหน้า : “ฉันจะไปที่ช่องสนทนาเพื่อแจ้งข่าวนี้ให้พวกเขารู้ทันที”
หลงซานแทรกขึ้น : “เขตสัตว์อสูรระดับสามอันตรายมากนะ เพราะงั้นนายต้องบอกให้ผู้เล่นระดับสอง รวมกลุ่มกันสิบคนเพื่อความปลอดภัย ส่วนผู้เล่นระดับหนึ่ง อย่าเพิ่งให้พวกเขาตามมาเลย”
“รับทราบ”
ไม่นาน อู๋หย่งก็เข้าสู่ช่องสนทนา และประกาศข่าวสารล่าสุด ผู้เล่นร