ตามฉันมาเลย” เหล่าหวังรีบเดินนำหน้าไป จากนั้น ผู้คนทั้งหมดก็มุ่งหน้าไปยังที่ซ่อนของฉินเฟิง…
เมื่อแอบฟังมาถึงตรงนี้ ฉินเฟิงก็เข้าใจเรื่องหนึ่ง งูพิษเก้าห่วงที่เขาสังหารไปก่อนหน้านี้ ที่มันกลืนกินคนเข้าไป คงเป็นเฉินจวินที่เหล่าหวังพูดถึงนั่นเอง
ในขณะนั้นเอง เหลยเจวี๋ยและคนอื่นๆ ก็เดินเข้ามาใกล้ ฉินเฟิงรีบกลั้นหายใจ เขาหมอบลงในพุ่มไม้และซ่อนตัวอย่างระมัดระวัง เขาตั้งใจว่าจะรอให้คนเหล่านั้นจากไปก่อน แล้วค่อยเข้าไปสกัดร่างของงูยักษ์
แต่เมื่อกลุ่มคนเดินผ่านที่ซ่อนของฉินเฟิง หญิงสาวคนหนึ่งในชุดกางเกงยีนส์สีฟ้า ก็เหมือนจะค้นพบบางสิ่ง เธอจึงหันศีรษะมาทางที่ซ่อนของฉินเฟิงอย่างฉับพลัน
“ใคร?” หญิงสาวคนนี้มีชื่อว่าหลิ่วเหยียน ในเวลานี้เธอกำลังจ้องมองพุ่มไม้เบื้องหน้าด้วยความระวัง เพราะเธอเป็นผู้ที่มีพรสวรรค์ด้านการได้ยิน ตอนนี้ทั้งสองฝ่ายอยู่ห่างกันไม่ถึงสิบเมตร เธอจึงได้ยินเสียงหัวใจของฉินเฟิงอย่างชัดเจน ท่าทีของเธอทำให้ทุกคนตกใจ และหันไปมองที่ซ่อนของฉินเฟิงทันที
“ใครน่ะ?”
“ออกมานะ!” ทุกคนต่างก็ระมัดระวังตัว เพราะในโลกที่เต็มไปด้วยอันตรายนี้ ชีวิตของพวกเขาอาจจะสูญสิ้นไปได้ทุกเมื่อ ทุกคนจึงไม่กล้าประมาท
ในพุ่มไม้ ฉินเฟิงถอนหายใจอย่างช่วยไม่ได้ และจำต้องลุกขึ้นอย่างไม่เต็มใจ
