หลังจากสงบจิตใจลงได้แล้ว ฉินเฟิงก็ปิดหน้าต่างสถานะของเขา ในขณะนั้นเอง สายลมบางเบาก็พัดผ่านมา พร้อมกับกลิ่นคาวและเหม็นสาบโชยมาตามอากาศ
“เอ๊ะ นี่มัน…กลิ่นของงูพิษเก้าห่วงนี่!” ฉินเฟิงสูดกลิ่นในอากาศอย่างแรง ดวงตาของเขาเปล่งประกาย ทันใดนั้น เขาก็มุ่งหน้าไปตามทิศทางของกลิ่นนั้น…
ตลอดระยะเวลาสามชั่วโมงที่ผ่านมา คนอื่นๆ ต่างพากันต่อสู้กับสัตว์อสูรอย่างเอาเป็นเอาตาย แต่เขากลับเดินสำรวจไปทั่ว จนพอจะเข้าใจสถานการณ์ของทุ่งหญ้าสำหรับมือใหม่นี้แล้ว
บนทุ่งหญ้ากว้างใหญ่นี้มีสัตว์อสูรระดับหนึ่งเพียงห้าชนิด ได้แก่ กระต่ายเขี้ยวโลหิต อสูรหนูฟันแทะ หมาป่าทุ่งหญ้า หมูป่าคลั่ง และงูพิษเก้าห่วง
สัตว์อสูรสี่ชนิดแรกไม่มีประโยชน์อะไรสำหรับเขา ในตอนนี้ เหลือเพียงงูพิษเก้าห่วงเท่านั้นที่เขายังสามารถสกัดพลังได้อีกสองครั้ง
ทว่า งูพิษเก้าห่วงนั้นหายากนัก เขาตามหามันเท่าไรก็ไม่พบ ในเมื่อเขาพบร่องรอยของงูพิษเก้าห่วงแล้ว เขาจะพลาดโอกาสนี้ไปได้อย่างไร เขาจึงค่อยๆ เคลื่อนตัวเข้าไปอย่างระมัดระวัง
สายลมพัดเอื่อย กลิ่นคาวโชยมา ยิ่งฉินเฟิงเข้าใกล้ทิศทางนั้นมากเท่าไหร่ กลิ่นคาวเหม็นสาบก็ยิ่งเข้มข้นขึ้นเท่านั้น ซึ่งผสมผสานกับกลิ่นผลไม้แปลกประหลาด
แปลกจริง… ทำไมถึงมีกลิ่นผลไม้ด้วย? ด้วยความสงสัยฉินเฟิงจึงเร่ง
