ี่ลี่ได้เปรียบไปแล้ว
แต่ต้วนเจว๋ยอินมีประสบการณ์การต่อสู้มากมาย คนที่ตายในมือเขามีเกือบสองร้อยคนแล้ว ในนั้นมีทั้งคนที่มีพลังเท่าเทียมกับเขา และบางคนก็แข็งแกร่งกว่าเขาด้วยซ้ำ แน่นอนว่าการที่เขายังยืนอยู่ตรงนี้ได้ก็บอกถึงทุกอย่างแล้ว
“ฮึ! ไอ้หนุ่ม ให้เจ้าได้เห็นท่าสังหารของข้าเถอะ!”
ต้วนเจว๋ยอินแค่นเสียงเย็นชา ไม่ลังเลแม้แต่น้อย ใช้ท่าสังหารของตนออกไปทันที
กระดูกขาวไล่วิญญาณ!
เขาคำรามออกมา ต้วนเจว๋ยอินพุ่งกรงเล็บกระดูกขาวของเหยี่ยวออกไป กรงเล็บกระดูกขาวข้างหนึ่งกลายเป็นแส้ยาว พันกับโล่แสงลอยเพื่อไม่ให้มันส่งผลกระทบต่อตัวเอง ในขณะเดียวกัน กรงเล็บกระดูกขาวอีกข้างหนึ่งพองใหญ่ขึ้นสิบกว่าเท่า พุ่งตรงไปจับหลี่ลี่
ทันใดนั้น หลี่ลี่รู้สึกเหมือนสัตว์ร้ายยุคโบราณตัวมหึมากำลังเข้ามาใกล้ กรงเล็บขนาดใหญ่นำพาแรงกดดันอันรุนแรง เมื่อกรงเล็บโจมตี อากาศรอบข้างส่งเสียงแหลมแสบหู ราวกับว่าพื้นที่โดยรอบถูกฉีกขาด
เสียงแหลมผสมกับเสียงร้องของผีและหมาป่า เสียงปีศาจเพิ่มขึ้นหลายเท่า ทำให้หลี่ลี่ที่อยู่กลางอากาศรู้สึกว่าเลือดลมไม่มั่นคง
“ฮึ! ข้าจะให้เจ้าได้เห็นว่าอะไรคือพลังที่แท้จริง”
หลี่ลี่คำรามออกมา ปราณยุทธ์อันเย็นยะเยือกถูกเติมเข้าไปในกระดิ่งเงินในมือซ้าย เสียงกระดิ่งใสกังวานดังขึ้น คลื่นเสียงแผ่ออกไปเป็นระลอกราวกับคลื่นทะเล ดูเหมือนอ่อนโยน แต่มีพลังทำลายล้างทุกสิ่ง
ท่ามกลางเสียงดังสนั่น คลื่นเสียงต้านทาน
