86 เยี่ยมหลิวอี๋เหนียง
โดย : ข้าวโพดผจญภัย
จ้าวเข่อหรันพาฉันเชียงกับชื่อเชียงกลับถึงเรือนชุนฮุยอย่างรวดเร็ว
ทันทีที่ก้าวผ่านซุ้มประตูเข้าไป แม่นมเยว่ก็รีบรุดมาต้อนรับ สีหน้าฉายแวว
กังวล
“คุณหนูกลับมาแล้วหรือเจ้าคะ เหตุใดวันนี้ช้านัก บทเรียนสุดท้ายยืด
เยื้อถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
จ้าวเข่อหรันยิ้มบาง แววตานิ่งสงบ
“เปล่าเจ้าค่ะ เลิกเรียนตั้งนานแล้ว เพียงแต่พี่อี๋เหมียวชวนพวกเรา นั่งจิบชา จึงกลับช้าไปเล็กน้อยเท่านั้น
แม่นมเยว่พยักหน้าอย่างเข้าใจ
“เช่นนั้นก็ดีแล้วเจ้าค่ะ คุณหนูสนิทสนมกับคุณหนูฉินย่อมเป็นประ โยชน์ อย่างไรเสีย นางก็เป็นบุตรีเอกแห่งจวนฉินกั๋วกง หากได้คบหากัน ดี ๆ ภายภาคหน้าคุณหนูก็จะมีที่พึ่งพา
จ้าวเข่อหรันเพียงยิ้มรับโดยมีเอ่ยสิ่งใด การพึ่งพาฉินอี้เหมี่ยวหาใช่ เรื่องง่าย อีกทั้งนางก็มิได้ต้องการพึ่งใคร เพียงแต่คําเหล่านี้ไม่จําเป็นต้อง หลุดจากริมฝีปากนาง
“ข้ารู้แล้วเจ้าค่ะ แม่นมเยว่ ข้าโตแล้ว ย่อมรู้ว่าควรทําสิ่งใด” คําตอบอ่อนโยนท้าให้แม่นมเยวยิ้มอย่างปลาบปลื้ม
“จริงสิ คุณหนูโตเป็นสาวแล้ว… อ้อ ของขวัญที่คุณหนูสั่งเตรียม บ่าว เตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว จะไปเรือนเจียอวี่เก๋อเลยหรือไม่เจ้าคะ?”
จ้าวเข่อหรันส่ายหน้าเบา ๆ
“ไม่ต้องรีบ พาย้าไปดูเสียก่อนว่าเลือกสิ่งใดไว้บ้าง
กลับถึงห้องพัก จ้าวเข่อหรันครุ่นคิดชั่วครู่ ก่อนหันไปสั่งฉินเชียง
“อีกประเดี๋ยวให้ อเชียงกับหลงเอ๋อร์ไปกับข้า เ