การล้อมโจมตีวังหลวง คิดกบฏแย่งชิงบัลลังก์ ทั้งสองอย่างล้วนเป็นความผิดร้ายแรงที่ต้องประหารทั้งเก้าชั่วโคตร แม้เฝิงซื่อเฉิงและเฉินซินผิงจะโง่เขลาอย่างไร ก็ย่อมรู้ว่าการส่งมอบทหารรักษาพระองค์ออกไปนั่นเท่ากับลงนามใบมรณะบัตรให้ตัวเอง
ดังนั้นพวกเขาจะต้องนำทหารรักษาพระองค์ต่อสู้จนถึงที่สุดอย่างแน่นอน
“เสด็จพ่อ อย่าเพิ่งร้อนใจ รอให้หน่วยข่าวกรองสืบหาตำแหน่งของพวกเขาได้ก่อน ข้าและท่านอาจารย์จะส่งคนไปจัดการ”
องค์หญิงเก้ากล่าวว่า “ตอนที่ลูกมา พบว่านอกพระราชวังยังมีกลุ่มคนชุดดำอีกไม่น้อย ทหารชุดเกราะแดงบาดเจ็บล้มตายเกือบหมดแล้ว ขอเสด็จพ่อออกคำสั่งให้สำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนเข้ามาแทนที่ทหารชุดเกราะแดงชั่วคราว ให้พวกเขาเข้าวังปราบปรามกบฏและคุ้มครองความปลอดภัยของวังหลวงแห่งนี้”
“ให้สำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนรับช่วงต่อทหารชุดเกราะแดงงั้นหรือ?”
เฉินจี๋ขมวดคิ้วขึ้นเล็กน้อย
ค่ำคืนนี้ทำให้เขารู้สึกหวาดกลัวยิ่งนัก หากสำนักคุ้มภัยเจิ้นเหยวี่ยนเข้าควบคุมวังหลวงได้ พวกเขาก็จะกลายเป็นอย่างพวกกลุ่มคนชุดดำอีกกลุ่มจะทำอย่างไร？
จินเฟิงหาได้โง่งมไม่ เพียงเห็นแววตาของเฉินจี๋ก็รู้ทันทีว่าเขากำลังกังวลสิ่งใด
