ดอกไม้ไฟที่ท่านอาจารย์จุดเมื่อครู่ เป็นสัญญาณว่าได้ช่วยฮ่องเต้เอาไว้ได้แล้ว ส่วนดอกไม้ไฟฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือนั้น พวกหน่วยข่าวกรองเป็นผู้จุด สื่อว่าได้พบตัวของเฝิงซื่อเฉิงและเฉินซินผิงแล้ว
“ฉินเจิ้น บัดนี้ข้ามอบหน้าที่นี้ให้เจ้าจัดการ!”
องค์หญิงเก้าตรัสพร้อมกับทรงมอบพระราชโองการให้แก่ฉินเจิ้น
“องค์หญิงวางพระทัย กระหม่อมจะจับเป็นสองกบฏนั้นให้จงได้!” ฉินเจิ้นกล่าวด้วยน้ำเสียงเข้มพร้อมขบกรามแน่น
“ต้าหลิว เจ้าจงนำราชโองการและป้ายทองคำนี้ไปพบเฉาตง บอกให้เขานำกำลังผู้คุ้มกันภัยมาประจำการแทนทหารชุดเกราะแดงคอยคุ้มกันเขตพระราชฐาน”
องค์หญิงเก้าทรงหยิบป้ายทองคำออกมา พร้อมทั้งราชโองการอีกหนึ่งฉบับยื่นให้แก่ต้าหลิว
เฉินจี๋เห็นดังนั้น มุมหางตาก็พลันกระตุกขึ้นโดยมิอาจห้ามได้
ป้ายทองคำที่พระราชทานออกไปล้วนมีสัญลักษณ์ประจำตัว เขารู้จักป้ายทองคำอันนี้ดี มันคือป้ายที่เคยพระราชทานให้ขันทีผู้นั้นที่ไปประจำการยังซื่อชวน
หลังจากองค์หญิงเก้าทรงสำเร็จโทษขันทีผู้นั้นแล้ว แผ่นป้ายทองคำก็ตกไปอยู่ในพระหัตถ์ขององค์หญิงเก้า
