นายทหารรักษาพระองค์สบถคำหยาบอยู่ในใจพลางออกคำสั่งให้องครักษ์ที่ติดโล่ประจันหน้าไปเบื้องหน้า
เหล่าทหารที่ไร้โล่ต่างก็แอบยินดีอยู่ในใจที่มิได้ติดโล่ออกมาด้วย…
ไม้ไผ่ไม่สามารถแทงทะลุชุดเกราะได้ กลยุทธ์ของผู้คุ้มกันภัยจึงถูกหยุดไว้ชั่วคราว
“ตัดไม้ไผ่ของพวกมันให้ขาด!”
หัวหน้าทหารรักษาพระองค์ออกคำสั่งโต้กลับ
“แทงมัน! จ้วงหอกใส่ขาพวกมัน!”
หัวหน้าผู้คุ้มกันภัยเอ่ยคำสั่ง พลันเปลี่ยนกลยุทธ์ในทันที
เหล่าทหารรักษาพระองค์สวมชุดเกราะเพียงครึ่งตัว ส่วนขาของพวกเขานั้นไร้ซึ่งสิ่งใดป้องกัน
“โล่! นำโล่ไปข้างหน้า!”
ทหารรักษาพระองค์เคลื่อนพลอีกครั้ง คราวนี้นำโล่ขนาดเล็กที่ใช้กำบังได้เพียงครึ่งตัวติดไปด้วย
หัวหน้ารีบออกคำสั่งให้รวบรวมโล่ป้องกันตัวเข้าด้วยกัน แล้วส่งไปให้ทหารรักษาพระองค์ที่อยู่แถวหน้าสุดเพื่อป้องกันขา
ในขณะนี้ฝ่ายผู้คุ้มกันภัยมีโล่ป้องกันตัวขนาดใหญ่ ส่วนฝ่ายทหารรักษาพระองค์มีเกราะและโล่ป้องกันตัวขนาดเล็ก ทั้งสองฝ่ายไม่อาจเอาชนะกันได้ จึงเผชิญหน้ากันอยู่บนถนนสายยาว
หัวหน้าทหารรักษาพระองค์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกในที่สุด