“ถ้าอย่างนั้นไม่ว่าจะหมายความว่าอย่างไร พวกเราต้องรีบไปพบท่านอาจารย์ก่อน”
หัวหน้ากองพันตัดสินใจทันที “หมวดหนึ่ง ดูแลบ้านช่อง ส่วนที่เหลือตามข้ามา!”
ในเมืองหลวงนั้นทางการควบคุมอาวุธอย่างเข้มงวด ดาบทมิฬจึงนำเข้าเมืองไปได้เพียงเพื่อประมูลเท่านั้น อีกทั้งทุกเล่มยังต้องขึ้นทะเบียน ผู้คุ้มกันภัยเองก็มิอาจพกพาติดตัวเวลาออกไปไหนมาไหนได้
ทว่าบัดนี้หัวหน้ากองพันไม่อาจคำนึงถึงกฎข้อบังคับได้อีกต่อไป จึงออกคำสั่งแบ่งสรรดาบทมิฬทั้งหมดในคลังอาวุธให้แก่ผู้ใต้บังคับบัญชา
แท้จริงแล้วเมื่อตอนที่เถี่ยฉุยยังอยู่ในเมืองหลวง เขาก็คาดการณ์สถานการณ์เช่นนี้ไว้แล้ว ภายในสำนักคุ้มภัยนอกจากดาบทมิฬแล้ว จึงเตรียมพร้อมทั้งฝาหม้อและไม้ไผ่ยาวไว้มากมาย
ทั้งนี้อาวุธยุทโธปกรณ์ล้วนถูกห้ามไม่ให้เข้าเมือง แต่ฝาหม้อกับไม้ไผ่ยาวนั้นจัดเป็นข้าวของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวัน การนำติดตัวเข้าเมืองจึงไม่ใช่เรื่องยากเย็น
บัดนี้เหล่าผู้คุ้มกันภัยที่ไม่ได้ดาบทมิฬต่างก็ถือฝาหม้อและไม้ไผ่ยาวกันคนละอันสองอัน
ฝาหม้อของหอการค้าล้วนทำขึ้นจากไม้เนื้อหนาแข็งแรง ขนาดใหญ่เกือบเท่าตัวคน ยามยกขึ้นเป็นเกราะกำบังได้เป็นอย่างดี
