เมื่อได้ยินเสียงผิดปกติบนฟ้า นอกจากองค์หญิงเก้าและพวกพ้องแล้ว ทุกคนที่อยู่ในลานต่างแหงนหน้ามองขึ้นไปบนท้องฟ้าโดยมิได้นัดหมาย
แล้วแสงสว่างสีขาวก็วาบขึ้น พริบตาเดียวทุกอย่างก็พลันมืดบอดไป…
“เร็วเข้า เร็วเข้า!”
เหล่าอิงที่อยู่ด้านบนโยนเชือกเส้นหนึ่งลงมา
องค์หญิงเก้าลืมตาขึ้นก็เห็นผู้คุ้มกันภัยไต่เชือกโรยตัวลงมาจากฟากฟ้า!
สายตาไล่มองตามเชือกเส้นนั้นขึ้นไป การหายใจขององค์หญิงเก้าพลันติดขัด นัยน์ตากลมโตเบิกกว้างอย่างห้ามไม่อยู่
ณ เวลานั้น บริเวณลานบ้านมีไฟลุกโชนอยู่หลายจุด ท่ามกลางแสงไฟอันสว่างไสว องค์หญิงเก้าเห็น ‘บ้าน’ สีดำขนาดมหึมาลอยอยู่กลางอากาศ
นางมองไม่เห็นว่าเบื้องบนของ ‘บ้าน’ นั้นใหญ่โตเพียงใด แต่เพียงเท่าที่องค์หญิงเก้าเห็น ก็ทำให้ตื่นเต้นยิ่งนัก!
ใหญ่โตเหลือเกิน!
ส่วนเบื้องล่างของ ‘บ้าน’ นั้น แขวนตะกร้าเอาไว้ มีจินเฟิงนั่งอยู่ที่ขอบตะกร้าและโบกมือเรียกนางอยู่
ทันทีที่เห็นจินเฟิง น้ำตาขององค์หญิงเก้าก็เอ่อคลอ
แม้พวกคนชุดดำจะจงใจไว้ชีวิตนาง แต่นางไม่ได้รู้สึกยินดีแม้แต่น้อย เพราะรู้ดีว่าพวกมันยอมเสี่ยงถูกประหารเก้าชั่วโคตรเพื่อจับนางแน่นอนว่าย่อมไม่มีทางปล่อยนางไปแน่
