บทที่ 698 ผ้าสู่ปู้
“หาไม่พบหรือ?”
จินเฟิงรู้สึกใจหายวาบ
องค์หญิงเก้าไม่เพียงแต่พาชิ่นเอ๋อร์กับจูเอ๋อร์ไปด้วยเท่านั้น แต่ยังพาฉินหมิงกับองครักษ์อีกกลุ่มใหญ่ไปด้วย เป้าหมายใหญ่ขนาดนี้ ไม่น่าจะหายตัวไปได้
ชิ่งซินเหยาเห็นสีหน้าของจินเฟิงไม่สู้ดีนัก จึงรีบกล่าวว่า “ท่านอาจารย์อย่าได้กังวลไปเลย พระองค์ทรงรักและเอ็นดูองค์หญิงอู่หยางยิ่งนัก พระองค์จะไม่ทรงทำอันตรายองค์หญิงเป็นแน่ ข้าและท่านลุงต่างก็คาดเดาว่า ที่พระองค์ทรงพาองค์หญิงอู่หยางไปเช่นนี้ คงจะเป็นการปกป้องตัวนางมากกว่า”
“ปกป้องนางหรือ?” จินเฟิงเอ่ยถาม “หมายความว่าอย่างไร?”
“ครั้งนี้อู่หยางสังหารเหล่าขุนนางใหญ่ไปมากนัก แม้แต่ตระกูลใหญ่โตในเมืองหลวงนางก็สร้างความแค้นไว้เกินครึ่ง!”
ชิ่งซินเหยาเอ่ยขึ้น “แต่ไหนแต่ไรมา การช่วงชิงอำนาจของเหล่าขุนนางล้วนไม่ปลงชีวิตกันตรง ๆ ครั้งนี้นับว่าอู่หยางทำลายกฎ หากพวกมันรู้ว่านางกลับมายังเมืองหลวง คงไม่ยอมปล่อยนางไปง่าย ๆ เป็นแน่”
“พวกมันสมควรตาย!”
จินเฟิงกล่าวเสียงเย็น
แท้จริงแล้ว เขารู้ดีว่าการสังหารขุนนางใหญ่จะนำมาซึ่งปัญหาไม่รู้จบ ครั้งนั้นเขาจึงเตรียมใจก่อกบฏไว้แล้ว
