บทที่ 684 เกินความคาดหมาย
หากกล่าวว่าขุนนางในท้องพระโรงเป็นเสือ เช่นนั้นก็คหบดีก็คงเทียบได้กับปลิงที่ดูดเลือดจากประชาชนโดยตรง
ไม่เพียงแค่จินเฟิงที่ไม่มีความรู้สึกดีต่อพวกเขา องค์หญิงเก้าก็เช่นกัน
อาณาจักรต้าคังที่ตกต่ำมาถึงสภาพเช่นทุกวันนี้ ก็มีส่วนเกี่ยวพันโดยตรงกับการเข้าครอบครองที่ดินอย่างบ้าคลั่งของเหล่าคหบดียิ่งนัก
เมื่อจินเฟงเสนอให้นำเสบียงจากพวกเขา คนแรกที่ผุดความคิดเรื่องการบังคับยึดเสบียงก็คือองค์หญิงเก้า
แม้ว่าจินเฟิงจะไม่มีความรู้สึกดีต่อบรรดาคหบดีเลยสักนิด แต่การบังคับยึดเสบียงอาจก่อให้เกิดความขัดแย้งกับพวกเขา ในสถานการณ์เช่นนี้ จินเฟิงไม่อยากให้เกิดเรื่องวุ่นวายขึ้นอีก เพียงแค่อยากเร่งรวบรวมเสบียงให้เพียงพอเพื่อบรรเทาทุกข์แก่ราษฎรเท่านั้น
สำหรับคหบดีผู้เป็นคหบดีนั้น รอไว้จัดการในภายหลังได้
ดังนั้นเขาจึงปฏิเสธคำแนะนำขององค์หญิงเก้าที่จะบังคับยึดเสบียง แต่กลับเสนอให้ใช้สุ่ยอวี้เพื่อไป ‘ซื้อ’ เสบียงแทน
“ซื้อเสบียง?”
เม่าโจวจวิ้นโส่วได้ยินเช่นนั้น ก็เหมือนได้ยกภูเขาออกจากอก
