บทที่ 672 มีดทหารอเนกประสงค์
“อย่างแรกเลย คือสภาพพื้นที่อยู่อาศัย”
“ดินแดนต้าจ้าวและเจียวจื่อหลายแห่งเป็นป่าลึก ผู้คนเบาบาง ใบไม้ร่วงทับถมกันจนอาจสูงท่วมต้นขา หากพวกเจ้าพบเจอสถานที่เช่นนี้จงหลีกเลี่ยงให้ไกล เพราะสถานที่แบบนี้มักเกิดไอพิษได้ง่าย!”
“นอกจากนั้น ทางใต้นั้นยังมีแมลงมีพิษมากมาย หากจำเป็นต้องตั้งค่ายพักแรมในป่ายามค่ำคืน พวกเจ้าต้องระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง ควรขอผงยาไล่แมลงจากชาวบ้านแถวนั้นมาโรยรอบ ๆ”
“อย่างต่อมา คือเรื่องวัฒนธรรมและภาษา”
“ในดินแดนต้าจ้าวและเจียวจื่อนั้นไม่น่าห่วงเท่าใด แต่กองกำลังที่จะไปเทียนจู๋ต้องระมัดระวังเป็นพิเศษ ที่นั่นมีศาสนามากมาย หากพบเห็นพฤติกรรม กิริยาท่าทาง หรือแม้แต่เครื่องแต่งกายของผู้อื่นที่แตกต่างจากพวกเรา ห้ามวิพากษ์วิจารณ์โดยเด็ดขาด ยิ่งห้ามชี้ไม้ชี้มือ!”
“เมื่อไปถึงต้าจ้าวแล้ว ควรหาผู้นำทางที่คุ้นเคยกับภาษาและพื้นที่ของเจียวจื่อและเทียนจู๋สักสองสามคน”
…
จินเฟิงยืนอยู่บนแท่นสูง พร้อมกับชี้แจงสิ่งที่เขาเขียนขึ้นมาทีละข้อ ๆ เพื่อเตือนถึงข้อควรระวังในการเดินทางไปยังต้าจ้าว
เหล่าผู้คุ้มกันภัยด้านล่างต่างก็ตั้งใจฟังอย่างตั้งใจ