โจวโหยวต๋าคอยช่วยจินเฟิงสร้างโรงงานมาโดยตลอด แต่ช่วงนี้เนื่องจากขันทีและเจ้าขุนมูลนายกลั่นแกล้ง ทำให้ทุกพื้นที่ก่อสร้างหยุดงานไปหมด จินเฟิงต้องไปตัดสินใจหลายเรื่อง
จินเฟิงเพิ่งออกจากหอการค้าไม่นาน ชิ่งมู่หลานก็นำคนมาหา
แต่น่าเสียดายตอนนั้นจินเฟิงออกนอกเมืองไปแล้ว นางมาช้าไปก้าวเดียวเท่านั้น
จินเฟิงยุ่งอยู่นอกเมืองจนกระทั่งประตูเมืองใกล้ปิดจึงกลับมา
“ท่านอาจารย์ เมื่อเช้านี้แม่นางชิ่งมาหาท่าน”
หร่วนถงเจี๋ยกล่าวว่า “แม่นางชิ่งแจ้งว่า องค์หญิงประชวร”
“ป่วยหรือ?” จินเฟิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ป่วยหนักหรือไม่?”
“ดูเหมือนจะค่อนข้างหนัก แม่นางชิ่งบอกว่าหมดสติไป กว่าจะฟื้นขึ้นก็เป็นเวลากลางดึก”
“หมดสติ?” จินเฟิงตกใจ “ต้าหลิว เตรียมม้า!”
จริง ๆ แล้วเมื่อวานตอนที่องค์หญิงเก้าออกจากลานไป จินเฟิงก็สังเกตเห็นว่าสีหน้าของนางดูไม่ค่อยดี
แต่ตอนนั้นคิดว่านางเหนื่อยจากการเดินทางหลายวันจึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก ไม่คิดว่าจะหมดสติรุนแรงขนาดนี้
เขาไม่มีเวลาเข้าห้อง รอให้ต้าหลิวจูงม้ามา ก็ขี่ม้าไปยังจวนตระกูลชิ่งทันที
ห้องเฝ้ายามของจวนตระกูลชิ่งรู้จักจินเฟิงดี จึงส่งคนไปแจ้งข่าวพร้อมกับพาจินเฟิงเข้าไปในห้องรับแขก
