จูเฉินซื่อเห็นสถานการณ์เช่นนี้ก็ยิ่งชื่นชมมากขึ้น “ตอนนี้ข้าถึงได้รู้ว่าข้ากับท่านอาจารย์มีช่องว่างมากเพียงใด สิ่งที่ข้ามองเห็นและคิดถึงมีเพียงแค่พื้นที่เล็ก ๆ ตรงหน้า แต่ท่านอาจารย์กลับคิดถึงทั้งแผ่นดิน ไม่แปลกใจเลยที่การค้าของท่านจะใหญ่โตได้ขนาดนี้!”
“เหนียงเหนียง หากท่านชมข้าอีกหน่อย ข้าคงจะลอยขึ้นไปบนฟ้าแล้ว”
จินเฟิงถูกชมจนหน้าแดงไปหมด
“ไม่ได้ชมท่านหรอก แต่ข้านับถือท่านจริง ๆ”
จูเฉินซื่อกล่าวว่า “ก่อนหน้านี้ข้ายังไม่เข้าใจ แต่ท่านอาจารย์เพิ่งอธิบายมา ข้ารู้สึกเหมือนหมอกบังตาหายไปในทันที
ตอนนี้ทุกที่มีแต่โจรปล้นสะดม เส้นทางบนภูเขาก็เดินทางยากมาก หากท่านอาจารย์ซ่อมถนนเสร็จแล้วและสร้าง ศาลาพักม้าในระยะ 10 ลี้ รวมถึงส่งผู้คุ้มกันภัยมาดูแลความปลอดภัย เส้นทางการค้าสายนี้จะต้องคึกคักขึ้นอย่างแน่นอน การค้าที่ศาลาพักม้าก็จะดีขึ้นด้วย
ใช่แล้วท่าน เส้นทางการค้าสายนี้ มีแค่พวกเราเท่านั้นที่สามารถสร้างศาลาพักม้าได้ หรือว่าทุกคนสามารถสร้างได้?”
“ถนนที่เราสร้าง ก็มีแค่เราเท่านั้นที่สามารถสร้างได้” จินเฟิงกล่าว “ถ้าคนอื่นอยากสร้าง ก็ต้องจ่ายเงินให้เรา!”
