บทที่ 646 แขวนศพนอกเมือง
“คงไม่ถึงขั้นก่อกบฏ แต่คบคนเช่นไรย่อมส่งผลเช่นนั้น องค์หญิงเก้าสนิทสนมกับจินเฟิงคนบ้านั่นมาก ใครจะรู้ว่านางจะทำอะไรออกมา!”
ชายเคราแพะเตือนว่า “ไม่ว่าอย่างไรก็ตาม เมื่อเข้าไปแล้วอย่าให้ใครพูดอะไรมั่ว ๆ โดยเฉพาะใต้เท้าสวี จงควบคุมปากของเจ้าให้ดี!”
หากเป็นยามปกติ เมื่อชายอ้วนสวีถูกชายเคราแพะตำหนิต่อหน้าเช่นนี้ เขาคงไม่ยอมแพ้แน่
แต่ครั้งนี้เขารู้ว่าสถานการณ์ร้ายแรง จึงได้แต่พยักหน้า
กลุ่มผู้มีอิทธิพลถูกนำตัวไปยังด้านข้างเรือนที่แยกตัวออกไป จากนั้นกลุ่มทหารก็เพิกเฉยต่อพวกเขาและทิ้งพวกเขาให้ยืนตากแดดอยู่ในสวน
พวกเขาถูกปล่อยทิ้งไว้อย่างนี้นานกว่าครึ่งชั่วยาม
ในตอนที่ความอดทนของผู้มีอิทธิพลใกล้จะหมดลง ในที่สุดองค์หญิงเก้าก็ปรากฏตัวพร้อมกับจินเฟิงและคนอื่น ๆ
“ท่านอาจารย์เคยกล่าวไว้ว่า สารภาพตามความจริงจะได้รับการผ่อนโทษ ข้าให้โอกาสพวกเจ้าเป็นครั้งสุดท้าย หากยอมรับผิดตอนนี้ ข้าจะไว้ชีวิตพวกเจ้า!”
“ไว้ชีวิตพวกข้า? อย่างไรกัน ทรงคิดจะฆ่าพวกข้าด้วยหรือ?”
“ให้พวกข้ายอมรับผิดอะไร? พวกข้าทำสิ่งใดผิด?”
“ใช่แล้ว ทรงตรัสอะไรพวกข้าไม่เข้าใจ!”
