แต่องค์หญิงเก้าไม่เพียงแต่มีฐานะเป็นสมาชิกของราชวงศ์ แต่ยังมีจินเฟิงและตระกูลชิ่งที่เป็นเจ้าถิ่นคอยหนุนหลังอีก หากต่อสู้เพียงลำพังแน่นอนว่าไม่มีคนใดในที่นี้จะเป็นคู่ต่อสู้ขององค์หญิงเก้าได้
วิธีเดียวที่จะทำได้ก็คือการร่วมมือกัน
“ในเมื่อทุกท่านเห็นด้วยกับคำพูดของข้า ก็ขอให้ท่านทั้งหลายรักษาคำมั่นสัญญา อย่าได้โลภในผลประโยชน์ชั่วครั้งชั่วคราว แล้วลักลอบปล่อยข้าวออกไปโดยพลการ!”
ชายเคราแพะลุกขึ้นกล่าวว่า “หากพบว่ามีผู้ใดปล่อยเสบียงออกไปโดยพลการ ก็ขอให้ทุกคนจงร่วมมือกันโจมตีผู้นั้น!”
นี่คือจุดประสงค์สุดท้ายที่เขาพูดมาทั้งหมด
มีเพียงแต่ผู้มีอำนาจในที่นี้เท่านั้นที่ต้องร่วมมือกันจึงจะสามารถเพิ่มราคาข้าวได้อย่างราบรื่น
“ร่วมกันเดินหน้าและถอยหลังด้วยกัน ผู้ใดแอบปล่อยเสบียงอาหารออกไปโดยพลการ พวกข้าจะร่วมกันโจมตีผู้นั้น!”
บรรดาผู้มีอำนาจทั้งหลายต่างลุกขึ้นร้องตะโกน
หลังจากนั้นพวกเขาก็เริ่มกำหนดแผนการรุกและรับอย่างละเอียด แบ่งเขตอิทธิพลและภารกิจรุกรับของแต่ละตระกูลใหม่
ตอนกำหนดแนวทางใหญ่ ๆ พวกเขามีเป้าหมายเดียวกันจึงเจรจาตกลงกันได้อย่างง่ายดาย
