หัวหน้าขันทีกล่าวว่า “อย่าโทษที่จ๋าเจียที่ไม่ได้เตือนพวกท่านล่วงหน้า หากองค์หญิงเก้าได้รับพระราชโองการแล้ว จ๋าเจียก็จะต้องออกจากซื่อชวนแล้ว ขอให้ทุกท่านโชคดี”
เมื่อได้ยินหัวหน้าขันทีพูดเช่นนั้น สีหน้าของผู้มีอิทธิพลทั้งหลายก็เปลี่ยนไป
พวกเขารู้จักนิสัยของฮ่องเต้เฉินจี๋
เฉินจี๋มีจิตใจอ่อนไหวง่ายเกินไป
พวกเขาสามารถยุยงเฉินจี๋ให้ออกพระราชโองการให้องค์หญิงเก้าย้ายออกไป ในขณะที่องค์หญิงเก้าก็สามารถโน้มน้าวเฉินจี๋ให้ออกพระราชโองการคืนตำแหน่งโจวมู่อย่างชิ่งซินเหยาได้เช่นกัน
ตระกูลชิ่งมีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับองค์หญิงเก้าและจินเฟิงมาโดยตลอด เมื่อถึงเวลานั้นการที่พวกเขาจะขายข้าวในชวนสู่คงจะไม่ง่ายอีกต่อไป
“กงกง องค์หญิงเก้ามาถึงจินชวนแล้ว หากเดินทางด้วยม้าเร็วเพียงไม่กี่วันก็จะมาถึงซื่อชวน ท่านต้องช่วยพวกข้าคิดหาวิธีด้วย!”
เมื่อได้ยินดังนั้น ชายอ้วนสวีก็ร้อนใจขึ้นมาทันที
เพื่อแผนการครั้งนี้ ตระกูลสวีได้ใช้เงินเก็บส่วนใหญ่กักตุนเสบียงปริมาณมากไว้ทั่วทั้งชวนสู่
ตอนนี้แม้จะอยากถอนตัวก็ไม่ทันการณ์แล้ว
